روايت معراج نبي(ص) در هشت مثنوي قاسمي و رساله المعراج قشيري

قاسمي گنابادي (د.982ق.) كه عمده شهرتش به واسطۀ حماسه هاي ملي-تاريخي اوست، در آغاز مثنوي هايش، معراج نامه اي سروده است. معراج نامه هاي او همراه با تصاوير شعري زيبا در معراج حضرت محمد(ص) است؛ به گونه اي كه هنري ترين اشعار وي معراج نامه هاست. در اين جستار مراحل و قسمت هاي معراج رسول الله (ص) بر اساس سروده هاي قاسمي تنظيم گرديد و با آنچه در كتاب المعراج قشيري (د.465- 376ت.) آمده بود، از نظر مضمون مقايسه شد. اين دو نمايندگان زبان و فارسي و عربي هستند كه براي تطبيق انتخاب شدند. همچنين به اين پرسش ها پاسخ گفته شد كه: قاسمي به چه مراحلي از معراج پيامبر(ص) توجّه داشته است؟ چه اشتراكات و افتراقاتي بين معراج نامه هاي قاسمي و قشيري وجود دارد؟ جمع آوري داده هاي تحقيق به روش اسنادي- كتابخانه اي و شيوۀ تدوين محتوا توصيفي- تحليلي است و هدف معرفي معراج نامه هاي قاسمي. درنهايت اين نتيجه حاصل شد كه گرچه قاسمي و قشيري در اغلب وقايع معراج اتفاق نظر دارند، امّا قاسمي واقعۀ معراج را با تصويرپردازي هاي بيشتري بيان نموده است. هر دو به معراج جسماني معتقدند. قاسمي بر آن است پيامبر(ص) در عرش با چشم سِر يا دل خداوند را مشاهده كرد و قشيري اين ديدار را با  چشم سَر مي داند. در شعر قاسمي از تاريخ وقوع معراج و شكافتنِ سينه و شستشوي قلب مبارك حضرت سخني به ميان نيامده، درحالي‌كه قشيري به ذكر اين دو نكته پرداخته است. در اين پژوهش ديگر تفاوت هاي روايت قاسمي و قشيري در معراج پيامبر(ص) نيز بررسي شده است.