ترجمه‌ عناصر فرهنگي در زيرنويس عربي فيلم «كتاب قانون» بر پايه الگوي وژتاسيه ويچ

تفاوت‌هاي فرهنگي و زباني در متون ديداري -شنيداري، همواره دشواري‌هاي بسياري را در امر واژه‌گزيني و انتقال عناصر فرهنگي پيش روي مترجمان قرار مي‌دهد و مسأله ترجمه‌پذيري يا ترجمه ناپذيري اين عناصر، آنان را به چالش مي‌كشد. هدف از اين پژوهش، كندوكاو در زمينه چگونگي انتقال عناصر فرهنگي در قالب زيرنويس با تكيه بر روش توصيفي -تحليلي است. به اين سبب با گذر از امكان‌پذيري يا امكان‌ناپذيري انتقال مؤلفه‌هاي فرهنگي به مخاطبان غيربومي به تحليل فيلم «كتاب قانون» بر پايه ريخت‌شناسي فرهنگي وُژتاسيه ويچ پرداخته، آنگاه با تكيه بر تكنيك‌هاي هفت‌گانه وينه و داربلنه به بررسي و تحليل زيرنويس عربي مجموعه‌ي گزاره‌هاي شفاهي اين فيلم مي‌پردازيم و در پي آن هستيم كه نشان دهيم كدام دسته از عناصر فرهنگي ويچ نمود بيشتري دارد و مترجم در گزينش واژگان و چينش ساختاري عبارت‌ها بيشتر از كدام يك از ترفندهاي اين دو نظريه‌پرداز بهره برده است. نتايج نشان از آن دارد كه اصطلاحات زباني و اشارات كاملاً فرهنگي به ادبيات، سپس اسامي و اصطلاحات ناظر بر سبك زندگي، بيشترين بسامد را به خود اختصاص داده‌اند. تحليل‌هاي توصيفي و زبان‌شناختي حاصل از ترجمه گزاره‌هاي شفاهي فرهنگي در اين پيكره نيز نشان از آن دارد كه مترجم، بيشتر از ترجمه غيرمستقيم و راهكار تعادل (معادل‌يابي) با بسامد 14 و 40% و سپس راهكار همانندسازي (اقتباس) با بسامد 12 و 35% بهره برده است.