نقش دعا در بحران هاي اخلاقي انسان معاصر (با تكيه بر معارف صحيفه سجاديه)

دعا از جمله عباداتي است كه تاثيرات گسترده اي در همه عرصه هاي زندگي انسان دارد.نگرش صحيح به آموزه دعا به عنوان راهي براي رسيدن به كمال واقعي و برون رفتي از بحرانهاي اخلاقي معاصر است. پژوهش حاضر به هدف تبيين نقش و جايگاه دعا و نيايش در فراهم نمودن شرايط مناسب براي رهايي از دنيا طلبي، شهوتراني، همجنس بازي، تزلزل بنيان خانواده و...مي باشد كه از مهمترين بحرانهاي اخلاقي انسان معاصر هستند.اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه اي – نرم افزاري و استناد به آيات قرآن، روايات معصومان(ع) و دعاهاي وارده از ايشان مخصوصا صحيفه سجاديه، به اين نتايج دست يافته است كه دعا به عنوان يك عبادت در برخي بحرانهاي اخلاقي معاصر، آثار چشمگيري در گرايش به زهد و تقوا به عنوان بهترين توشه دنيا، مقابله با شيطان؛ رهايي از دام هواي نفس و شهوت، جلب محبت خداوند با درخواست توبه و اقدام به تشكيل خانواده با توكل و اعتماد به خداوند دارد. از اين رو انسان را در مسير رسيدن به خواسته هايش هدايت كرده و متوجه مي كند كه همواره از شرايط رواني و وسايل خارجي طبق خواست خداوند در راه رسيدن به كمال و خير بهره بگيرد.