طلب مغفرت در مورد نسيان و خطا از حيث حقوقي در آيه 286 سوره بقره

دعا و نيايش نه‌تنها براي طلب حاجات است، بلكه وسيله‌اي براي تزكيه و قرب الهي و رسيدن به جامعه توحيدي محسوب مي‌شود. جامعه توحيدي جز با رعايت حق الناس و حق الله به وجود نمي‌آيد. بر اساس دعاي مندرج در آيه 286 سوره بقره، طلب مغفرت از بابت نسيان و خطاي انساني خواسته شده است. سؤال اين است: هدف از طلب مغفرت با وجود عدم سوء‌نيت چيست و طلب مغفرت چه تأثيري دارد؟ در اين مقاله با مطالعه كتابخانه‌اي و با استفاده از روش تحليلي و توصيفي معلوم مي‌شود، نسيان و خطا اگر داراي زمينه‌هاي اختياري  و مبتني بر تقصير عمدي نبوده باشد، بر اساس حديث رفع ممكن است موجب رفع حكم تكليفي در شرايط خاص شود؛ ولي موجب رفع حكم وضعي نمي‌گردد و طلب مغفرت از اين حيث تأثيري ندارد. رفع حكم در اين‌گونه موارد، نه‌تنها از باب امتنان است، بلكه خسارت وارد شده به ديگران در هر صورت بايد جبران گردد. هر چند نسيان و خطا ممكن است در اثر غفلت باشد ولي در هر صورت، رعايت حق الناس و جبران خسارت به‌عنوان مقدمه موجب استجابت دعا مي‌شود. عدم رعايت آن از موانع استجابت دعاست.