تربيت معلم در فضاي «پساانتقادي»؛ بررسي ديدگاه پساانتقادي فيليپ وكسلر به‌ عنوان فلسفه زيربنايي تربيت معلم

مكتب تربيتي پساانتقادي فيليپ وكسلر گرايشي در تعليم وتربيت است كه سعي دارد تا از طرفي به نقد گرايش ساختارگرا و پساساختارگراي موجود در تعليم وتربيت انتقادي بپردازد، و از طرف ديگر ديدگاهي ايجابي در باب تعليم وتربيت ارائه مي-دهد. وكسلر همانند مايكل پولاني، به نقد تقدس زدايي از تعليم وتربيت مدرن مي پردازد و خواهان احياي تقدس در علوم اجتماعي و تربيتي است. او معتقد است كه تعليم وتربيت پست مدرن نيز همانند مدرنيسم در تحقق هستي بهينه ناتوان بوده است. به زعم وكسلر راه درمان از خودبيگانگي در دنياي سرمايه داري امروز، ايجاد يكپارچگي در شخصيت افراد از طريق احياي معنويت حاصل از سنن ديني و معنوي است. در منظر فلسفه پساانتقادي وكسلر، معلم بايد داراي روح خلاق و شخصيت يكپارچه باشد و اين امر بايد در تربيت معلم مورد توجه جدي قرار گيرد. گرچه اين گرايش تربيتي از دهه 1990 مطرح شده است ولي نسبت به ديگر گرايش هاي تربيتي توجه كمتري به آن شده است. لذا پژوهش حاضر بر آن است تا با بهره گيري از روش تحليل ساختار مفهوم به تحليل مكتب تربيتي پساانتقادي و تأثير آن بر تعليم و تربيت بپردازد.