بهره برداري تلفيقي از منابع آب سطحي و زيرزميني در شرايط تغيير اقليم

هدف اصلي اين پژوهش، شبيه‌سازي برهم‌كنش آب سطحي و زيرزميني با استفاده از ايجاد اتصال بين مدل‌هاي آب سطحي و زيرزميني در دشت لور در شرايط تغييراقليم است. در اين راستا اثرات تغييراقليم بر منابع آب سطحي و زيرزميني بر اساس گزارش ششم هيات بين‌الدول با استفاده از يك مدل تلفيقي متصل شده WEAP-MODFLOW مورد بررسي قرار گرفت. تغييرات تراز آبخوان و مقدار افت سطح آب زيرزميني تحت سناريوي مرجع با فرض ادامه وضع موجود و سناريوهاي تغييراقليم مورد ارزيابي قرار گرفت و ميزان نوسانات آن در كل دشت براي دوره 27 ساله 2050-2023 (سپتامبر 2050) در تمامي سناريوهاي تغييراقليم بر اساس يك مدل تركيبي متشكل از مدل‌هاي مختلف پيش‌بيني شد. نتايج نشان داد ميانگين افت تراز آب زيرزميني در پايان دوره 27 ساله 2050-2023 در صورت ادامه وضع موجود (سناريوي مشاهداتي) حدود 11 متر خواهد بود. بيشترين ميزان افت سطح آب زيرزميني در اين سناريو 38.7 متر در بخشي از  نواحي مركزي و جنوب غرب دشت خواهد بود. در صورت استفاده از پارامترهاي اقليمي پيش‌بيني شده توسط مدل تركيبي در مدل متصل شده آب سطحي و زيرزميني، ميانگين افت تراز آب زيرزميني در سناريوهاي SSP1-2.6، SSP2-4.5 ،  SSP3-7.0و SSP4-8.5 به ترتيب برابر با 9.8، 10، 10.18 و 10.83 متر خواهد بود. بيشترين مقدار افت در اين سناريوها به ترتيب برابر با 34.5، 35.2، 35.5 و 38.2 متر خواهد بود.