منطق قضاياي خارجيه

براي تفسير و تحليل قضاياي حقيقيه و خارجيه، دو روش كلي وجود دارد: نخست تحليل آن‌ها درون يك منطق واحد، دوم اختصاص منطق‌هاي جداگانه به آن‌ها. تاكنون بيشتر تفسيرها و تحليل‌هاي قضاياي خارجيه و حقيقيه به روش نخست، و درون منطق قديم يا شاخه‌اي از منطق جديد صورت گرفته و به‌ندرت از روش دوم براي اين منظور بهره‌برداري شده است. در اين مقاله، مي‌خواهم روش دوم را به كار ببرم و نشان دهم كه هرچند منطق مناسب براي قضاياي حقيقيه، منطق كلاسيك محمول‌ها است، منطق مناسب براي قضاياي خارجيه، منطق آزاد محمول‌ها است. نشان مي‌دهم كه منطق آزاد محمول‌ها، كه منطقي ناكلاسيك و غيراستاندارد است، قواعد معرفي و حذف سورها را به وجود خارجي اشيا مقيد مي‌سازد؛ ازاين‌رو، مناسب‌ترين منطق براي قضاياي خارجيه است، برخلاف منطق كلاسيك محمول‌ها كه تقيدي به وجود خارجي اشيا ندارد و ازاين‌رو، براي قضاياي حقيقيه مناسب‌تر است. هم‌چنين، نشان مي‌دهم كه با افزودن منطق موجهات و منطق زمان به منطق‌هاي كلاسيك و آزاد محمول‌ها، تمايز اصول و قواعد قضاياي حقيقيه و خارجيه بيشتر مي‌شود و درنتيجه، منطق‌هايشان متمايزتر مي‌شوند. به‌طورويژه، نشان مي‌دهم كه فرمول‌هاي باركن، بوريدان و عكس باركن براي قضاياي حقيقيه صادق‌اند و در منطق موجهات و منطق زمان كلاسيك اثبات مي‌شوند؛ درحالي‌كه براي قضاياي خارجيه كاذب‌اند و در منطق موجهات آزاد و منطق زمان آزاد اثبات‌ناپذيرند.