عناوين مجرمانه دستبردهاي سايبري

با گسترش فضاي مجازي و نفش فعال فضاي سايبر در معاملات و مبادلات پولي، روش هاي مجرمانه دستبرد به وجوه بانكي در فضاي مجازي نيز به شدت متنوع شده است. در حقوق كيفري ايران قانون جرايم رايانه‌اي مصوب ۱۳۸۸، مهمترين قانون مقابله با اين جرايم است و ماده ۱۲ و ۱۳ قانون جرايم رايانه‌اي (مواد ۷۴۰ و ۷۴۱ق.م.ا.ت.) به سرقت و كلاهبرداري مرتبط با رايانه‌ اختصاص پيدا كرده است. برخي از روش‌هاي دستبرد به اموال ديجيتال در فضاي سايبري ذيل عنوان مواد مزبور قرار نمي‌گيرد و برخي از رفتارهاي مجرمانه نيز مشمول چند عنوان مجرمانه است و رويه قضايي در تطبيق عناوين مجرمانه بر اين مصاديق مبتلا به اختلاف و تشتت است. روش تحقيق از نظر جمع آوري منابع كتابخانه‌اي و از نظر محتوا، توصيفي و تحليلي است. سوال اصلي تحقيق اين است كه عنوان مجرمانه روش‌هاي دستبرد سايبري از طريق فريب دادن مردم با كارت به كارت كردن؛ سوء استفاده از درخواست كارت به كارت كردن صاحب كارت از ديگري، فيشينگ و فارمينگ چيست؟نتيجه تحقيق آن است كه به حسب مورد و با توجه به شرايط، عنوان مجرمانه اين رفتارها متفاوت است . عنوان مجرمانه بردن مال به روش فريب دادن مردم با كارت به كارت كردن، كلاهبرداري سنتي است و در صورتي كه عناصر كلاهبرداري سنتي احراز نشود عنوان مجرمانه تحصيل نامشروع خواهد بود. اگر بردن مال به روش سوء استفاده از درخواست كارت به كارت كردن صاحب كارت از ديگري باشد به حسب شرايط عنوان مجرمانه ممكن است سرقت موجب حد، سرقت سايبري و كلاهبرداري سايبري باشد و اگر بردن مال به روش فيشينگ يا فارمينگ باشد عنوان مجرمانه به حسب شرايط ممكن است سرقت موجب حد، سرقت سايبري و كلاهبرداري سايبري باشد.