خدا و هستي از ديدگاه آكويناس و رابطه آن با اصالت وجود و برهان صديقين در حكمت متعاليه

تبيين و اثبات گزاره هاي ديني و الهياتي از طريق گزاره هاي فلسفي يكي از روشهاي متفكران ديني است كه بسياري از متفكران و متألهان اسلامي و مسيحي از آن بهره برده اند. در ميان متألهين اسلامي ابن سينا، خواجه نصير، علامه حلي، صدرالمتألهين چنين كردند و از متفكران مسيحي توماس آكويناس از اين روش استفاده كرده است. وي كه در فلسفه از آثار ابن رشد و ابن سينا بسيار استفاد نموده، در كتاب هستي و ذات تلاش مي كند تا از مسأله فلسفي وجود و موجود كمك گرفته و تبييني دقيق از وجود خداوند متعال و خلقت ارائه كند. .وي وجود و خداوند را يكي تلقي مي كند و خداوند را فعليت يا فعل وجود مي داند و معتقد است مخلوقات، وجود را از خداوند دريافت مي كنند.هر چند آكويناس با فلسفه ارسطو و تفسير ابن رشد و ابن سينا پايه هاي فلسفي خود را بنا كرده است اما با يك تفسير مي توان لازمه نظريه وي را نزديك شدن به اصالت وجود و برهان صديقين تلقي كرد.مقاله حاضر با روش تحليلي-توصيفي نظريه وي را درباره وجود و خداوند از كتاب هستي و ذات بررسي، تحليل كرده و لوازم آن را بيان مي كند.