تبيين تمدني كاركردهاي آموزه قرآني «مكنت» در پرتو عقلانيت وحياني

هدف مقاله: نشان دادن ظرفيت تمدني آموزه‎هاي قرآن كريم، از جمله اهداف علمي انتخاب اين موضوع است. اساساً تمدن پديده‎اي بشري است كه بر پايه عقلانيت و خرد جمعيِ منبعث از حوزۀ انديشه و علوم انساني آن مرز و بوم شكل مي‎گيرد كه در سوگيري روابط انساني در آن جامعه نقش به‎سزايي دارد. اگر تمدني‎ به دور از عقلانيّت صحيح شكل بگيرد، آسيب‎هاي جدي به انسان و روابط انساني وارد مي‎كند، تمدني كه بر اساس عقلانيّت صحيح شكل بگيرد، زمينه رشد و بالندگي انسان و روابط انساني را در سطح كلان مهيا مي-كند. هر تمدني باتوجه به مباني نظري آن، از سطحي از عقلانيّت برخوردار است كه البته مدلِ عقلانيّت در هر تمدني، مختصِّ به آن تمدن و متفاوت با ديگر تمدن‎هاست، خوانش تمدني كاركردهاي آموزه «مكنت» در قرآن در پرتو عقلانيت وحياني يك موضوع مغفول به شمار مي‎آيد، بنابراين براي كشف و تبيين علمي آن، انجام پژوهش‎هايي از اين قبيل ضروري است. روش اين مقاله با روش: توصيفي‎-تحليلي بر پايۀ عقلانيت وحياني در پي پاسخ به اين سؤال است كه تبيين تمدني از كاركردهاي آموزۀ «مكنت» در قرآن، در پرتو عقلانيت وحياني چيست؟ نتايج مقاله ايجاد بستر مناسب جهت ايجاد وحدت با هويت‌سازي واحد در پرتو عقلانيتِ وحياني، تنظيم مناسبات انساني در پرتوِ عقلانيتِ وحياني، تثبيت و گسترش معروف در پرتوِ عقلانيتِ وحياني.