تاثير يك دوره تمرين تناوبي شديد و تزريق سوماتوتروپين بر نشانگرهاي آپوپتوز هپاتوسيت و شاخص آتروژنيك موش‎هاي سوري مبتلا به كبد چرب

سابقه و هدف: غلبه بر كبد چرب يكي از دغدغه‎هاي جامعه امروزي مي‎باشد، لذا اين مطالعه با هدف بررسي اثر يك دوره تمرين تناوبي شديد و تزريق سوماتوتروپين بر نشانگرهاي آپوپتوز هپاتوسيت و شاخص آتروژنيك موش‎هاي سوري مبتلا به كبد چرب، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع بنيادي و به روش تجربي آزمايش بنيان است. تعداد 21 سر موش به صورت تصادفي به سه گروه هفت تايي، كنترل (C)، تمرين (HIIT) و تمرين + سوماتوتروپين (H-GH) تقسيم شدند. تمرين تناوبي شديد به مدت هشت هفته و پنج جلسه در هفته با سرعت 25 متر بر دقيقه شروع و با سرعت 70 متر بر دقيقه در پايان هفته هشتم پايان پذيرفت. پروتكل تزريق سوماتروپين به صورت روزانه يك ميلي‎گرم/كيلوگرم وزن بدن بود. نشانگرهايي چون سيتوكراتين-18، پاراكسوناز، مقاومت به انسولين، نسبت ALT/AST و LDL/HDL مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت ارزيابي داده‌ها از آزمون آماري تحليل واريانس و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. يافته‌ها: مقادير سيتوكراتين-18 تنها در گروه HIIT كاهش معني‎داري داشت (0/01=P). مقادير پاراكسوناز در هر دو گروه HIIT (P=0/00) و H-GH (P=0/01) نسبت به گروه كنترل افزايش معني‎داري به همراه داشت. تغييرات بين گروهي مقاومت به انسولين به لحاظ آماري در گروه HIIT، كاهش معني‌دار (0/05=P) و در گروه H-GH، افزايش ناچيزي داشت و در سطح معني‎داري نبود (0/36=P). نسبت ALT/AST در هر دو گروه HIIT (P=0/02) و H-GH (P=0/03) كاهش معني‌داري داشت. نسبت LDL/HDL تنها در گروه HIIT كاهش معني‎داري داشت (0/01=P). استنتاج: تمرين تناوبي شديد به نسبت GH، پاسخ موثرتري در بهبود نشانگرهاي NAFLD ايجاد نمود، تزريق هورمون رشد به تنهايي مي‎تواند تبعات منفي بر برخي شاخص‎هاي اين ناهنجاري داشته باشد.