اثر ممانتين بر عملكرد شناختي بيماران مبتلا به اختلالات خلقي تحت شوك درماني: كارآزمايي باليني سه سوكور

سابقه و هدف: تشنج الكتريكي يك روش درماني معمول در بيماران روانپزشكي است. اين روش درماني ممكن است سبب بروز اختلالات شناختي در بيماران تحت درمان شود. هدف از اين مطالعه بررسي اثربخشي درماني داروي ممانتين بر عملكرد شناختي بيمارانِ تحت درمان با تشنج الكتريكي است. مواد و روش‌ها: در اين كارآزمايي باليني سه سوكور، 60 بيمار مبتلا به فاز افسردگي اختلالات خلقي تك قطبي و دو قطبي غير سايكوتيك به دو گروه 30 نفره تقسيم شدند. در گروه مورد داروي ممانتين، 24 ساعت قبل از شروع مطالعه با دوز 10 ميلي‌گرم روزانه شروع شد و طي يك هفته تا 20 ميلي‌گرم افزايش و تا پايان جلسه ششم از ECT ادامه پيدا كرد. در گروه كنترل دارونما داده شد. توانايي شناختي بيماران با استفاده از MMSE (Mini Mental Status Examination) و تست معاينه شناختي ادن بروك 24 ساعت قبل، 24 ساعت بعد از جلسه ششم و يك ماه بعد از اتمام ECT سنجيده شد. اين مطالعه، 1/5 سال طول كشيد و در بخش روان پزشكي بيمارستان شهيد يحيي‌نژاد شهرستان بابل انجام شد. يافته‌ها: در اين مطالعه نمره MMSE در پايان دوره مطالعه (يك ماه بعد از اتمام ECT) در گروه ممانتين به‌صورت معني‌داري بالاتر از گروه كنترل بود(0/008=P). با اين وجود نمره تست‌شناختي ادن بروك بين دو گروه بعد از ECT اختلاف معني‌داري نداشت. ارتباط معني‌داري در هيچ‌كدام از آيتم‌هاي تست ادن بروك بين دو گروه مشاهده نشد. استنتاج: : با توجه به تست ادن بروك، ممانتين در كاهش اختلالات شناختي در بيماران كانديداي دريافت ECT اثري نداشت، گرچه با توجه به تست MMSE بهبودي مشاهده شد.