بررسي استرس، اضطراب و اختلال خواب دندانپزشكان شهر ساري در دوران همه‌گيري كوويد-19

سابقه و هدف: شرايط بحراني همه‌گيري بيماري مي‌تواند باعث آثار منفي رواني و اجتماعي شود. هدف از انجام اين مطالعه تعيين اضطراب، استرس و اختلال خواب در دندانپزشكان عمومي و متخصص شهر ساري در دوران همه‌گيري كوويد-19 مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي از طريق شبكه‌هاي مجازي و پيامك از290 نفر از دندانپزشكان شهرساري جهت شركت در مطالعه دعوت شد. جهت بررسي ميزان اضطراب و استرس شركت‌كننده‌ها از پرسشنامه مقياس اضطراب كوويد-19 و جهت بررسي كيفيت خواب از پرسشنامه كيفيت خواب پيتزبورگ استفاده شد. اطلاعات جمع‌آوري و با استفاده از نرم‌افزار SPSS26 و روش‌هاي آمار توصيفي تحليلي آناليز شد. يافته‌ها: تعداد126 دندانپزشك به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. ميانگين نمره كل اضطراب و استرس دندانپزشكان عمومي 12/40 و متخصص 11/52 بود و در سطح خفيف قرار داشت. ارتباط معني‌داري بين ميزان اضطراب و استرس با جنسيت دندانپزشكان عمومي (0/098P=) و متخصص (0/139P=) وجود نداشت. ميزان شيوع اختلال خواب دندانپزشكان عمومي و متخصص به‌ ترتيب 78/9 درصد و 72/2 درصد بود. ميانگين نمره كل اختلال خواب دندانپزشكان عمومي 6/82 و متخصص 6/13 بود و اختلال خواب دندانپزشكان در سطح نامناسب و ضعيف قرار داشت. ارتباط معني‌داري بين ميزان اختلال خواب با جنسيت دندانپزشكان عمومي (0/448P=) و متخصص (0/911P=) وجود نداشت. استنتاج: نمره كل اضطراب و استرس دندانپزشكان عمومي و متخصص در دوران همه گيري كرونا در سطح خفيف قرار داشت. اختلالات خواب در بين دندانپزشكان از شيوع بالايي برخوردار بود و كيفيت خواب دندانپزشكان عمومي و متخصص در اين دوران در سطح نامناسب و ضعيف قرار داشت.