رابطه بين معناي ‌زندگي و كيفيت ‌زندگي‌جنسي دانشجويان‌ متاهل دانشگاه‌ علوم پزشكي مازندران ‌و‌ همسرانشان درسال1402

سابقه و هدف: كيفيت زندگي جنسـي يكـي از شاخه‌هاي مهم كيفيت زندگي بوده و وسيله‌اي جهت بررسي رابطه بين مشكلات جنسي و كيفيت زندگي مي‌باشد. معناي‌ زندگي نيز يكي از شاخص‌‌هاي اثرگذار بر كيفيت زندگي است. در ميان جمعيت كشور، دانشجويان به دليل قرار داشتن در دوره تحول جواني، در معرض پرسش درباره معناي زندگي قرار دارند. لذا هدف از اين مطالعه تعيين ارتباط بين معناي زندگي و كيفيت زندگي جنسي دانشجويان متاهل دانشگاه علوم پزشكي مازندران و همسران آن‌ها در سال 1402، مي‌‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي-تحليلي از نوع مقطعي، پس از تصويب در كميته اخلاق، 185 زوج از دانشجويان متاهل دانشگاه علوم پزشكي مازندران و همسران آن‌ها در ارديبهشت و خرداد 1402 با روش نمونه‌گيري دومرحله‌اي طبقه‌اي با تخصيص متناسب وارد مطالعه شدند. ابتدا تعداد دانشجويان متاهل هر دانشكده(طبقه) تعيين شده سپس شركت‌كنندگان با روش در دسترس وارد مطالعه شدند. معيارهاي ورود به اين پژوهش شامل تمايل به مشاركت، ايراني بودن، متاهل بودن، داشتن همسر در قيد حيات، تك همسر بودن و معيار خروج شامل عدم تمايل همسر به تكميل پرسشنامه درنظر گرفته شد. شركت‌كنندگان پرسشنامه‌‌هاي كيفيت زندگي جنسي، معناي زندگي، DASS-21، وضعيت اجتماعي- اقتصادي قدرت نما و فرم محقق ساخته اطلاعات جمعيتي- طبي- روانشناختي را به شكل آنلاين و از طريق سايت پرس لاين تكميل نمودند. از نرم‌افزار SPSS 25 و آزمون‌هاي آماري پيرسون، تي- دونمونه‌‌اي مستقل، آناليز واريانس يكراهه و رگرسيون آميخته خطي با مدل پسرو (Backward) استفاده شد. نرخ ريزش 20 درصد و سطح معني داري 0/05 P در نظر گرفته شد. يافته‌ها: درصد پاسخگويي در اين مطالعه 87/2 درصد بود. ميانگين سن‌ مردان7/87±31/88 سال و زنان 8/34±28/81 سال مي‌‌باشد. ميانگين نمره كيفيت‌ زندگي جنسي مردان و زنان شركت‌كننده در مطالعه به‌ترتيب 25/54±59/8 و 60/05±15/93 مي‌‌باشد. طبق آزمون تي ‌دو نمونه‌‌اي زوجي، نمره كيفيت زندگي جنسي مردان از زنان 2/53±6/15 واحد بيشتر و معني‌‌دار است (0/001 P). طبق رگرسيون آميخته خطي با مدل پسرو، ارتباط معني‌داري بين كيفيت زندگي جنسي زوجين با مدت تاهل 10-6 سال (14/69- =r) و 15-11 سال (19/08- =r)، مكان زندگي با خانواده در شهر (18/76=r) و روستا (27/43=r)، نداشتن حريم خصوصي (28/29- =r)، مالكيت منزل مسكوني (7/64=r)، عدم ابتلا به بيماري جسمي (15/09=r) و بيماري روانپزشكي (15/04=r)، ناباروري (10/00- =r)، عدم دريافت مطالب آموزش مسائل جنسي (6/76- =r)، وضعيت اجتماعي-اقتصادي به صورت خودارزيابي قيمت مسكن در حد متوسط (8/85=r) و خودارزيابي توان مالي براي خريد مسكن در حد خيلي پايين (14/52- =r)، افسردگي (1/93- =r) و معناي زندگي (0/11 =r) وجود داشت(0/05 P). استنتاج: معناي‌ زندگي درحضور ساير فاكتورهاي جمعيتي، طبي، روانشناختي، اجتماعي واقتصادي ارتباط مستمر و معني‌‌داري با كيفيت زندگي جنسي دارد و توجه به اين عوامل در برنامه‌ريزي‌هاي مرتبط با دانشجويان ضروري است. مطالعات بعدي مي‌تواند در جهت جستجوي عوامل ارتقاء‌دهنده معناي زندگي و به تبع آن كيفيت زندگي جنسي دانشجويان و همسران آن‌ها انجام شود.