مقايسه گروه خطر EAU در بيماران تحت عمل جراحي پروستاتكتومي راديكال براساس وضعيت تهاجم اطراف عصبي

سابقه و هدف: طبقه‌بندي بيماران مبتلا به سرطان پروستات براساس معيارهاي انجمن ارولوژي اروپا با تكيه بر سطح آنتي‌ژن اختصاصي پروستات، معاينه ديجيتال ركتوم و نمره گليسون، يكي از معيارهاي طلايي براي پيش‌آگهي بيماري است. از طرفي به نظر مي‌رسد كه در اشكال تهاجمي بيماري، سلول‌هاي سرطاني مي‌توانند در طول سلول‌هاي عصبي انتشار يابند كه به آن تهاجم اطراف عصبي گفته مي‌شود. ارتباط بين انواع معيارهاي طبقه‌بندي سرطان پروستات با عود و يا بقاي بيماري به خوبي شناخته شده است؛ اما اهميت تهاجم اطراف عصبي در پيش‌آگهي بيماري كم‌تر مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. لذا اين مطالعه با هدف مقايسه دو گروه تهاجم اطراف عصبي مثبت و منفي براساس طبقه‌بندي خطر EAU به منظور بررسي تفاوت دو گروه از نظر پيش‌آگهي بيماري، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: اين مطالعه كه از نوع گذشته نگر است، بر روي 200 بيمار مبتلا به سرطان پروستات انجام شد كه در بيمارستان‌هاي تابعه دانشگاه علوم پزشكي بابل بين سال‌هاي 1396 تا 1400 تحت عمل راديكال پروستاتكتومي قرار گرفتند. معيارهاي ورود به مطالعه شامل ابتلا به سرطان پروستات، وجود نتايج آزمون‌هاي باليني و پاتولوژي در نظر گرفته شد. معيار خروج نيز ابتلاي بيمار به انواع سرطان‌هاي پروستات، غير از ادنوكارسينوم در نظر گرفته شد. تمامي داده‌هاي دموگرافيك، پاراكلينيكي، باليني، و پاتولوژي بيماران با استفاده از داده‌هاي ثبت شده در پرونده پاتولوژي بيمار و هم‌چنين بخش بايگاني بيمارستان به‌دست آمد. اطلاعات بيماران با استفاده از چك ليستي شامل متغيرهاي سن، نتايج آزمون‌هاي PSA، DRE، و نمره TNM و Gleason و هم‌چنين وضعيت بيمار از نظر تهاجم اطراف عصبي از پرونده بيماران استخراج گرديد. نمره گليسون، معيار استاندارد براي تمايز بافتي سرطان پروستات است كه از 2 تا 10 امتياز، نمره‌دهي مي‌شود. نمره كم‌تر از 7، نشان‌دهنده تمايز بهتر، نمره 7 بيانگر تمايز متوسط و نمره گليسون 8، 9 يا 10 نشان دهنده تمايز بد سلول‌هاي پروستات مي‌باشد. داده‌هاي مطالعه با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. براي آناليز داده‌ها از آزمون‌هاي ناپارامتريك Chi2 و Fisher Exact و براي مقايسه ميانگين متغيرهاي كمي از آزمون t مستقل (براي مقايسه دو گروه) و آزمون آناليز واريانس (براي مقايسه بيش از دو گروه) استفاده شد.يافته‌ها: ميانگين سن افراد تحت مطالعه برابر با 5/91±67/13 بود. با طبقه‌بندي بيماران براساس گروه‌هاي خطر EAU، و مقايسه طبقه خطر بين بيماران داراي تهاجم اطراف عصبي مثبت و منفي براساس سطوح PSA، DRE، TNM وGleason score تفاوت آماري معني‌دار بين دو گروه ديده شد. تقريبا در تمامي تقسيم‌بندي‌ها براساس مقياس‌هاي كلينيكوپاتولوژيكال، بيماران با تهاجم اطراف عصبي مثبت نسبت به بيماران با تهاجم اطراف عصبي منفي، در خطر بالاتري از نظر معيارهاي EAU قرار داشتند.استنتاج: نتايج مطالعه نشان داد تهاجم اطراف عصبي مثبت در بيماران مبتلا به سرطان پروستات مي‌تواند به عنوان پيش‌آگهي ضعيف بيماري در نظر گرفته شود. حضور سلول‌هاي سرطاني در فضاي اطراف عصبي مي‌تواند علامتي زود هنگام از پيشرفت سرطان باشد.