بررسي اثربخشي تركيب سنتزي ايندول هيدرازنوتيازوليدينون بر روي ايزوله‌هاي كانديداهاي جدا شده از عفونت‌هاي دهاني

سابقه و هدف: كانديديازيس دهاني از شايع‌ترين عفونت‌هاي سطحي و جلدي مخاطي مي‌باشد كه مخاط دهان را درگير مي‌كند. اين بيماري توسط گونه‌هاي مختلف از جمله كانديدا آلبيكنس در دهان ايجاد مي‌شود. امروزه درمان با دارو هاي ضد قارچ گروه پلي ان و آزول، سلول هاي بيمار را تحت تاثير قرار مي‌دهند. وجود محدوديت‌هايي در درمان بيماري‌هاي قارچي مانند كمبود و گراني داروهاي ضدقارچي، عوارض جانبي آن‌ها و نيز گسترش مقاومت‌هاي دارويي آزول در ميان گونه‌هاي كانديدا به عنوان يك مشكل مهم مي‌باشد. با توجه به مشكل درمان‌هاي حاضر، توجه پژوهشگران به داروهاي ضد قارچي جديد به‌ويژه تركيبات هتروسيكليك جلب شده است. از تركيبات هتروسيكليك به‌طور وسيع در صنايع داروسازي استفاده مي‌شود. مشتقات تيازوليدينون، مقاومت قارچي و باكتريايي كه توسط تعداد زيادي از آنتي‌بيوتيك و داروها ايجاد مي‌شود را تضعيف نموده و همچنين اكسيندول ها فعاليت دارويي و بيولوژيكي قابل توجهي از خود نشان مي‌دهند. با توجه به نكات ذكر شده در بالا و در نظر گرفتن خصوصيات بيولوژيكي قابل توجه تيازوليدينون‌ها و اكسيندول، استفاده از آن‌ها براي توليد داروي ضد قارچي جديد مورد توجه محققان و پژوهشگران است. لذا اين تحقيق به منظور بررسي اثر بخشي تركيب سنتزي ايندول هيدرازونو تيازوليدينون بر روي ايزوله هاي قارچي كانديداي جدا شده از عفونت دهاني انجام مي شود. مواد و روش‌ها: حساسيت دارويي 100 ايزوله باليني كانديدا شامل 53 ايزوله كانديدا آلبيكنس، 22 ايزوله كانديدا تروپيكاليس، 17 ايزوله كانديدا پاراپسيلوزيس و 8 ايزوله كانديدا گلابراتا نسبت به مشتقات 4a و 4b ايندول هيدرازنو تيازوليدينون و داروي نيستاتين به روش ميكرودايلوشن براث و براساس دستورالعمل CLSI-M27S4 براي تعيين حساسيت دارويي و مخمرها و براي شناسايي گونه‌ها براساس روش فنوتيپي كروم آگار و ژنتيكي PCR-RFLP استفاده گرديد. دامنه رقت دارويي تركيبات و داروهاي ضدقارچي به ترتيب 16-016.0 ميكروگرم/ميلي‌ليتر بوده است. غلظتي از تركيبات كه حداقل 50 درصد مهار رشد نسبت به گروه كنترل مثبت را داشتند، به‌عنوان MIC (حداقل غلظت مهاري رشد) در نظرگرفته شد. آناليز آماري با نرم‌افزار 20 SPSS انجام و سطح معني‌داري به‌صورت 05.0 P در نظرگرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد بين MIC مشتقات 4a و 4b ايندول هيدرازنوتيازوليدينون و داروي نيستاتين عليه گونه‌هاي كانديدا آلبيكنس، كانديدا تروپيكاليس و كانديدا پاراپسيلوزيس اختلاف معناداري وجود داشت و بين ميانگين MIC هاي مشتقات با يكديگر نيز اختلاف معني‌داري مشاهده گرديد؛ اما بين MIC اين مشتقات با داروي نيستاتين عليه كانديدا گلابراتا اختلاف معناداري وجود نداشت. استنتاج: تاثيرگذاري مشتقات ايندول هيدرازونوتيازوليدينون در مقايسه با داروي نيستاتين براي ايزوله‌هاي كانديدا آلبيكنسس، كانديدا تروپيكاليس و كانديدا پاراپسيلوزيس كم‌تر بود، در حالي كه تاثيرگذاري آن‌ها بر روي گونه‌هاي كانديدا گلابراتا نسبت به نيستاتين در يك محدوده بود. با بررسي اثرات سايتوتوكسيسيتي و عوارض جانبي اين مشتقات و هم‌چنين انجام بررسي‌هاي بيش‌تر برروي آن‌ها مي توان در آينده از اين تركيبات براي ساخت و سنتز داروهاي ضدقارچي جديد و آلترناتيوهاي درماني بهره برد.