بررسي ارتباط تغييرات سطح بيان ژن CLU و پيش آگهي بيماران مبتلا به سرطان معده

سابقه و هدف: سرطان معده يكي از سرطان‌هاي شايع با يك ميليون بيمار جديد در سال بوده و پس از سرطان ريه دومين عامل مرگ و مير ناشي از سرطان در سراسر دنيا مي‌باشد. اين بيماري بسيار ناهمگون با محل اوليه، هيستولوژي، طبقه‌بندي مولكولي و رفتار بيولوژيكي متفاوت مي‌باشد و اطلس ژنوم سرطان چهار زيرگروه مختلف آدنوكارسينوم معده را مشخص كرده است. طي چند دهه گذشته مطالعات مولكولي مختلفي جهت فهم مكانيسم ايجاد و پيشرفت سرطان معده و هم‌چنين شناسايي بيوماركرهاي تشخيصي و پيش‌آگهي دهنده جديد انجام شده است. چندين فرآيند داخل سلولي از جمله تغيير در بيان ژن‌ها مي‌تواند منجر به ايجاد و يا پيشرفت سرطان معده گردد. تغيير در پروفايل بياني ژن‌ها نه تنها در سرطان بلكه در بيماري‌هاي ديگري از جمله بيماري‌هاي قلبي، بيماري‌هاي خود ايمني و ديابت مي‌تواند دخيل باشد. ژن CLU از جمله ژن‌هاي محافظت شده در طول تكامل است و محصول آن پروتئين كلاسترين مي‌باشد كه در انواع مختلفي از فرايندهاي سلولي از جمله اتصالات بين سلولي و مرگ برنامه‌ريزي شده سلول ايفاي نقش مي‌كند. كلاسترين داراي نقش چندگانه در سرطان‌زايي و تهاجم تومور مي‌باشد. در يك دسته‌بندي، اين ژن را در گروه ژن‌هاي مهاركننده متاستاز طبقه‌بندي مي‌كنند. بر خلاف ژن‌هاي مهاركننده تومور، ژن‌هاي مهاركننده متاستاز در تومورها دچار جهش نمي‌شوند، درمقابل در اغلب موارد بيان آن‌ها به‌صورت‌كاهشي تنظيم مي‌گردد. لذا هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي ارتباط تغييرات سطح بيان ژن CLU و پيش‌آگهي بيماران مبتلا به سرطان معده مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، 50 جفت بافت تومور و بافت سالم مجاور از بيماران مبتلا به سرطان معده جمع‌آوري شدند. در ابتدا، بيان نسبي ژن CLU از طريق روش واكنش زنجيره‌اي پليمراز كمي در زمان‌واقعي (qRT-PCR) ارزيابي شد. استخراج RNA با استفاده از محلول RNX-plus و سنتز cDNA با استفاده از كيت شركت BIOFACT و به روش مخلوط Random Hexamer و اليگو dT انجام شد. سطوح بيان ژن‌ها به وسيله ترموسايكلر StepOnePlus مورد سنجش قرار گرفت و از GAPDH به عنوان ژن كنترل داخلي استفاده شد. پس از آن جهت بررسي بيش‌تر تغييرات بيان ژن CLU، بيان اين ژن در دو گروه از بيماران بررسي گرديد. براي ارزيابي اثر بيان ژن CLU در مدت زمان بقاي بيماران، آناليز كاپلا- ماير انجام شد. به‌علاوه، يك آناليز جامع جهت بررسي بيان ژن CLU در سرطان‌هاي مختلف با استفاده از داده‌هاي TCGA انجام شد. يافته‌ها: بررسي بيان ژن CLU نشان داد ميزان بيان اين ژن در نمونه‌هاي تومور برابر با 0/46 نمونه‌هاي حاشيه تومور مي‌باشد. در ادامه براي بررسي بيان اين ژن از ديتاي‌هاي دو كوهورت ديگر استفاده گرديد. نتايج آناليزها نشان دادند كه بيان اين ژن در نمونه‌هاي توموري بيماران نسبت به نمونه‌هاي نرمال، پايين تر بوده و در تمامي مراحل بيماري سرطان معده نسبت به بافت مجاور تومور، كاهش معني‌داري دارد. در بررسي بقا كلي بيماران اختلاف معني‌داري در مدت زمان بقاء بين بيماراني كه بيان بالاي ژن CLU داشته‌اند با آن‌هايي كه بيان پايين‌تر اين ژن را داشته اند، مشاهده گرديد. بيان پايين‌تر اين ژن همراه با كاهش مدت زمان بقاء بيماران بود. نتايج بررسي جامع نشان داد در اكثر سرطان‌هاي بررسي شده بيان اين ژن كاهش مي‌يابد. استنتاج: براساس يافته‌هاي مطالعه حاضر، مي‌توان از بيان ژن CLU به‌عنوان يك ماركر پيش‌آگهي در سرطان معده استفاده كرد و ژن درماني CLU را به عنوان يكي از گزينه‌هاي درماني سرطان معده در نظر داشت.