مقايسه دوز جنين در پرتودرماني تمام مغز توسط كبالت60 و شتاب دهنده خطي

مقدمه: با توجه به افزايش نياز به استفاده از پرتوهاي يونيزان در دوران بارداري، افزايش ميزان سرطان مرتبط با پرتودرماني مورد توجه قرار گرفته است. هدف از اين مطالعه، تعيين دوز جنين حاصل از پرتودرماني كل مغز با دو روش دستگاه درماني كبالت 60 و شتاب‌دهنده‌ي خطي فوتوني مي‌باشد.روش‌ها: دوز جنين با استفاده از فانتوم آلدرسون‌راندو، پس از اجراي كاليبراسيون تراشه‌هاي TLD-100، در هفته‌هاي 12، 24 و 36 بارداري بنابر فاصله از ميدان اصلي درماني مورد ارزيابي قرار گرفت. تابش كل مغز با درمان ميدان‌هاي جانبي متقابل موازي با فانتوم در وضعيت خوابيده به پشت انجام شد. تكنيك درماني در هر دو دستگاه SSD بود كه به ترتيب برابر با 100 و 80 سانتي‌متر براي دستگاه شتاب‌دهنده و كبالت انتخاب شدند. دوز جذبي در تراشه‌هاي TLD به وسيله‌ي دستگاه قرائت‌گرTLD اندازه‌گيري شد.يافته‌ها: ميانگين دوز در شرايط بدون محافظ در سنين حاملگي 12، 24 و 36 هفته حدود 47 ± 926، 125 ± 2160 و 498 ± 6372 ميكروگري براي پرتوهاي گاما كبالت-60 و 207 ± 4559، 260 ± 6005 و 228 ± 6383 ميكروگري براي اشعه‌ي ايكس MV 9 شتاب‌دهنده خطي بود.نتيجه‌گيري: نتايج دوزيمتري نشان داد كه بيشتر دوز از پراكندگي داخلي پرتو در بدن مادر مي‌آيد، محافظت از شكم فقط تا حدي مي‌تواند مؤثر باشد با توجه به اينكه با افزايش سن جنين، تغييرات دوز دريافتي زياد مي‌شود، بهتر است در بررسي دوز دريافتي جنين به عدد ميانگين اعتماد نشود و دوز جنين بر اساس بيشترين سن آن برآورد شود.