توزيع فراواني استرپتوكوكوس آگالاكتيه در ترشحات واژن زنان دچار سقط ‌جنين در مراكز پزشكي زنان و نازايي شهر اصفهان

مقدمه: عفونت‌هاي واژينال مادران در زمان بارداري، مي‌تواند يك تهديد براي سلامت جنين و همچنين باعث افزايش شانس رخداد سقط جنين باشند. هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي توزيع فراواني استرپتوكوكوس آگالاكتيه در ترشحات واژن زنان با سابقه‌ي سقط ‌جنين در مقايسه با گروه شاهد بود.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي، مجموعاً 220 نمونه از ترشحات واژن زنان دچار سقط ‌جنين و شاهد جمع‌آوري گرديد. شناسايي جدايه‌هاي باكتريايي با استفاده از كشت و روش‌هاي بيوشيميايي انجام شد. سپس آزمون آنتي‌بيوگرام جدايه‌ها به كمك روش انتشار ديسك در آگار كربي بائر انجام گرفت.يافته‌ها: در مطالعه‌ي حاضر، 20 جدايه استرپتوكوكوس آگالاكتيه (3/64 درصد در گروه شاهد و 14/54 درصد در گروه مبتلا به سقط) از نمونه‌هاي ترشحات واژن جداسازي گرديد. جدايه‌ها بالاترين حساسيت را به آنتي‌بيوتيك‌هاي سفتريآكسون (30 ميكروگرم) و ونكومايسين (30 ميكروگرم) و بالاترين مقاومت را به كليندامايسين (2 ميكروگرم) و تتراسايكلين (30 ميكروگرم) داشتند. بر اساس نتايج مشخصات دموگرافيك بيماران، بيشترين فراواني سقط جنين به گروه‌هاي خوني + Aو +B تعلق داشت. عفونت ادراري در 55 درصد، كمبود ويتامين D در 60 درصد، و استرس منجر به سقط در 75 درصد از زنان عفوني با استرپتوكوكوس آگالاكتيه بود.نتيجه‌گيري: استرپتوكوكوس آگالاكتيه در واژن زنان با سابقه‌ي سقط جنين، 5/3 برابر شايع‌تر از زنان سالم، مشاهده گرديد. عواملي از جمله استرس بالاي بيماران، كمبود سطح ويتامين D و عفونت‌هاي مكرر ادراري در دوران بارداري مي‌تواند منجر به افزايش احتمال خطر سقط جنين در زنان شود. بيشترين مقاومت‌ها در گروه‌هاي آنتي‌بيوتيكي بتالاكتام (پني‌سيلين)، ماكروليدها (اريترومايسين)، لينكوزآميدها (كليندامايسين)، و تتراسايكلين مشاهده شد.