اثرات استرس مزمن همدلي و همدلي معكوس بر رفتارهاي شبه اضطرابي در رات‌هاي نر

مقدمه: همدلي براي تعاملات اجتماعي حياتي است، اگرچه به اشتراك گذاشتن عواطف منفي بيش از حد، امكان دارد بر رفتارهاي فرد نمايانگر و مشاهده‌گر استرس در موقعيت برابري و نابرابري اجتماعي اثرگذار باشد. پژوهش حاضر به بررسي اثر استرس مزمن و همدلي معكوس بر رفتارهاي شبه اضطرابي و ارتباط آن با سطح كورتيكوسترون سرم در رات‌هاي نر پرداخت.روش‌ها: تعداد 48 موش صحرايي نر نژاد ويستار در 6 گروه آزمايشي تقسيم‌بندي شدند كه شامل: گروه‌هاي شاهد، مشاهده‌گر كاذب استرس، نمايان‌گر كاذب استرس، مشاهده‌گر استرس، نمايان‌گر استرس و نمايان‌گر مشترك استرس. انواع استرس عبارت بودند از: استرس دوتايي در شرايط نابرابر شامل استرس همدلي و همدلي معكوس (استرس مقيد شده)، استرس دوتايي در شرايط برابر (دريافت‌كننده‌ي استرس به طور مشترك)، استرس منفرد (مقيد شده و مقيد نشده) به عنوان گروه‌هاي شاهد كه همگي روزانه به مدت 2 ساعت در طي 21 روز القا گرديدند. زمان سپري‌شده و تعداد ورود به بازوهاي باز در ماز بعلاوه مرتفع براي ارزيابي رفتار شبه اضطرابي استفاده شد. ارتباط سطح كورتيكوسترون سرم با درصد زمان سپري شده در بازوهاي باز ماز بعلاوه مرتفع نيز بررسي گرديد.يافته‌ها: درصد زمان سپري شده و تعداد ورود به بازوهاي باز بطور معني‌داري در تمامي گروه‌هاي تحت استرس كاهش يافت. همچنين ارتباط منفي معني‌داري بين سطوح كورتيكوسترون سرم با درصد زمان سپري شده در بازوهاي باز در تمام گروه‌هاي آزمايشي به غير از گروه‌هاي شاهد و مشاهده‌گر كاذب استرس مشاهده گرديد.نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي مطالعه‌ي حاضر، استرس همدلي (مشاهده‌ي استرس سايكولوژيك يا رنج ديگران) مزمن مي‌تواند سبب القا اضطراب در نمونه‌هاي مشاهده‌گر استرس گردد. علاوه بر اين، استرس همدلي معكوس (دريافت‌كننده‌ي استرس مقيدكننده در حضور يك هم نوع آشنا؛ در موقعيت نابرابري اجتماعي) نيز مي‌تواند با وجود انتظار در بروز اضطراب مؤثر باشد. به نظر مي‌رسد تغييرات افزايشي سطح كورتيكوسترون سرم در بروز رفتارهاي شبه اضطرابي، نقش مؤثري ايفا نموده است.