تصميم‌گيري و توجه در زنان مبتلا به اختلال افسردگي پس از زايمان و همتايان سالم

مقدمه: افسردگي پس از زايمان، شايع‌ترين عارضه‌ي روان‌پزشكي فرزندآوري است و تأثيرات جدي بر سلامت روانشناختي و جسماني مادر و كودك دارد و در صورت عدم درمان، تأثيرات ناگواري بر تكامل رواني، شناختي، اجتماعي كودك داشته و موجب اختلال در روابط مادر- شيرخوار خواهد شد، لذا هدف از مطالعه‌ي حاضر، مقايسه‌ي تصميم‌گيري و توجه در زنان مبتلا به اختلال افسردگي پس از زايمان و همتايان سالم بود.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع طرح‌هاي كيس كنترل و علي- مقايسه‌اي، است. جامعه‌ي آماري اين پژوهش، همه‌ي مادران مراجعه‌كننده به مراكز بهداشت شهر تبريز بود و از مدت زايمان آن‌ها 30-40 روز مي‌گذشت. 35 نفر با روش نمونه‌گيري هدفمند، انتخاب و پس از غربالگري با پاسخ به پرسش‌نامه‌ي افسردگي پس از زايمان، تعداد 16 نفر مادران مبتلا به افسردگي پس از زايمان و 19 نفر همتايان سالم، از لحاظ سن و ميزان تحصيلات همتاسازي شده و در دو گروه قرار گرفتند. ابزارهاي مورد سنجش عبارت بودند از: آزمون رايانه‌اي قمار آيوا براي سنجش تصميم‌گيري و آزمون رايانه‌اي رنگ- واژه‌اي استروپ براي سنجش توجه. داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه به صورت كلي در متغير توجه، بين دو گروه تفاوت معني‌داري وجود ندارد اما در زيرمقياس‌هاي زمان واكنش همخوان و زمان واكنش ناهمخوان، در دو گروه زنان افسرده پس از زايمان و همتايان سالم، تفاوت معني‌داري وجود دارد (0/05 P). همچنين يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه در متغير تصميم‌گيري هر دو گروه تفاوت معني‌داري نداشته و عملكرد ضعيفي را نشان دادند.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه احتمالاً افسردگي پس از زايمان با مشكلاتي در توجه همراه باشد و با شناخت اين همبسته مي‌توان در جهت پيشگيري و ارايه‌ي خدمات روانشناختي به افراد مبتلا، گام‌هاي مؤثرتري برداشت.