تأثير آموزش بهداشت خواب بر اساس درمان شناختي- رفتاري بر كيفيت خواب و شدت سردرد بيماران مبتلا به ميگرن

مقدمه: درمان شناختي- رفتاري در مورد اختلالات روان‌پزشكي و چندين وضعيت طبي از جمله اختلالات خواب كاربرد دارد. هدف مطالعه، يافتن ارتباط معني‌دار بين بهبود كيفيت خواب و شدت سردرد ميگرن با استفاده از درمان شناختي- رفتاري بوده است.روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر از نوع كار آزمايي باليني است كه بر روي 80 بيمار مبتلابه ميگرن، مراجعه‌كننده به مراكز سلامت ابن‌سينا و بيمارستان امين شهر اصفهان طي سال 1398 انجام شده است. بيماران به صورت تصادفي به دو گروه 40 نفره مداخله و شاهد تخصيص يافتند و گروه مداخله 5 جلسه آموزش درمان شناختي- رفتاري به شيوه سخنراني و بحث و گفتگو و با هدف شناخت مكانسيم خواب و بهبود و ارتقاء آن دريافت نمودند. قبل و سه ماه پس از اتمام مداخله‌ي مقياس درد (Visual Analog Scale) VAS، تعداد روزهاي سردرد طي سه‌ماه گذشته، تعداد حملات در سه ماه گذشته، پرسش‌نامه‌هاي استاندارد كيفيت خواب پيتزبورگ و ميداس توسط بيماران تكميل شد.يافته‌ها: پس از انجام مداخلات، نمره‌ي كلي كيفيت خواب، بهبود معني‌داري در گروه مداخله نشان داد (همگي 0/001 P). همچنين مؤلفه‌هاي ميزان بازدهي، كيفيت ذهني خواب، تأخير در بخواب رفتن و اختلالات خواب به طور معني‌داري در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد بهبود يافته بود (0/001 P). همچنين در تعداد روزهاي سردرد و تعداد حمله در يك ماه گذشته در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد كاهش معني‌داري نشان داده شد (هر دو 0/02 = P).نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش حاضر، اثربخش بودن آموزش بهداشت خواب به شيوه‌ي درمان شناختي- رفتاري بر كيفيت خواب و شدت سردرد بيماران ميگرن را نشان داد.