تأثير فنتانيل و سوفنتانيل در تركيب با پروپوفول بر تغييرات ضربان قلب و فشارخون بعد از لارنگوسكوپي و لوله‌گذاري تراشه

مقاله پژوهشيمقدمه: اين مطالعه با هدف تعيين تأثير فنتانيل و سوفنتانيل در تركيب با پروپوفول بر تغييرات ضربان قلب و فشارخون بعد از لارنگوسكوپي و لوله‌گذاري تراشه انجام گرفت.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي كارآزمايي باليني، 96 بيمار تحت لارنگوسكوپي در سه گروه 32 نفره توزيع شده، در سه گروه به ترتيب 3 ميكروگرم بر كيلوگرم فنتانيل، 0/3 ميكروگرم بر كيلوگرم سوفنتانيل و با حجم مشابه نرمال‌سالين به همراه ساير داروها در زمان القاي بيهوشي تزريق گرديد. پارامترهاي هموديناميك در زمان پايه، درست قبل از لارنگوسكوپي و دقايق 1، 3، 5 و 10 بعد از لارنگوسكوپي در سه گروه تعيين و مقايسه گرديد.يافته‌ها: در طي مدت مطالعه از سه گروه فنتانيل، سوفنتانيل و نرمال‌سالين به ترتيب 15، 12، 2 و 28 نفر (37/5، 6/3 و 87/5 درصد) در دقيقه‌ي اول بعد از لارنگوسكوپي دچار تاكيكاردي (0/001 P)، به ترتيب 8، 1 و 0 نفر (25، 3/1 و 0 درصد) در دقيقه‌ي اول بعد از لارنگوسكوپي دچار براديكاردي (0/002 = P). و به ترتيب 14، 8 و 23 نفر (43/8، 25، 89 درصد) در دقيقه‌ي اول بعد از لارنگوسكوپي دچار افزايش فشارخون (0/001 = P) شده و اختلاف معني‌دار بين سه گروه مشاهده شد. فراواني هيپوتانسيون قبل از لارنگوسكوپي نيز در سه گروه فوق به ترتيب 2، 1 و صفر مورد بود (6/1، 3/1 و 0 درصد) ولي اختلاف سه گروه معني‌دار نبود (0/77 = P).نتيجه‌گيري: هر دو تركيب دارويي پروپوفول- فنتانيل و پروپوفول- سوفنتانيل، نسبت به گروه شاهد كه پروپوفول- نرمال‌سالين دريافت كردند، منجر به تعديل فشارخون و ضربان قلب در بيماران تحت لوله‌گذاري داخل تراشه شدند ولي بروز اختلالات هموديناميك از جمله تاكيكاردي، براديكاردي و هايپرتانسيون در گروه سوفنتانيل كمتر بود.