مقايسه نتايج حاصل از انواع روش‌هاي ترميم‌عروقي در تروماي نافذ ناحيه ساعد

زمينه و هدف: تروماهاي عروقي ازجمله تروماهاي مهمي ‌است كه اكثر آنها به‌علت عدم‌شناخت صحيح و به‌موقع منجر ‌به عوارض قابل‌توجهي مي‌شود با‌توجه به فراواني آسيب‌هاي عروقي نافذ به‌خصوص در كشور ما و استان خوزستان و همچنين عوارض و مورتاليتي‌هاي ناشي از جراحات عروقي، اين مطالعه با هدف بررسي تاثير مداخله‌ي‌ جراحي عروق بر بيماران با آسيب شرياني تروماي ساعد طراحي شد.روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي-تحليلي، كليه بيماران ترومايي كه با شك به آسيب‌هاي نافذ شرياني ساعد مراجعه‌كننده به بيمارستان گلستان اهواز از خرداد  ۱۳۹۹تا بهمن ۱۴۰۱ از نظر پارامترهاي سن، جنس، نوع تروما، محل تروما، نوع مداخله محل ترميم شريان، يافته‌هاي آنژيوگرافيك و باليني شامل شرايين آسيب‌ديده، نوع آسيب شرياني، وجود شكستگي و يا در‌رفتگي در مجاورت ضايعه عروقي و عوارض مداخلات جراحي مورد‌بررسي قرار گرفتند.يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه از بين بيماران تروماي نافذ نيازمند مداخله‌ي جراحي،90.4% مرد و تنها 9.6% زن بودند. ميانگين سني بيماران 32 سال بود و فراونترين تروماي نيازمند مداخله‌ي جراحي در اين مطالعه، انجام ترميم اوليه در زخم چاقو در شريان اولنار و كمترين انفجار بود. با‌توجه به‌نتايج به‌دست آمده بين ميزان خونريزي، روزهاي بستري و مدت زمان عمل با نوع تروما ارتباط آماري معنادار وجود داشت. بيشترين شريان درگير اولنار با 50.7% و بيشترين نوع آسيب شرياني، قطع شرياني با خونريزي فعال 39.7% بود.نتيجه‌گيري: با‌توجه به‌نتايج مطالعه‌ي حاضر بيشترين آسيب در شريان اولنار و ناشي از تروما با اجسام تيز و برنده (چاقو) بوده است. بروز عوارض در جراحي ترميم اوليه بيشتر از ساير انواع مداخلات جراحي بود و بين ميزان خونريزي، روزهاي بستري و مدت زمان عمل با نوع تروما ارتباط آماري معنادار وجود داشت.