مقايسه تاثير انفوزيون دو دوز رميفنتانيل بر ميزان خونريزي، تغييرات هموديناميك حين عمل و عوارض پس‌از عمل جراحي رينوپلاستي پس‌از بيهوشي عمومي

زمينه و هدف: اين مطالعه با هدف مقايسه تاثير انفوزيون دو دوز رميفنتانيل بر ميزان خونريزي، تغييرات هموديناميك حين عمل و عوارض پس‌از عمل جراحي رينوپلاستي پس‌از بيهوشي عمو‌مي ‌انجام گرفت.روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي‌شده آينده‌نگر از اسفند 1401 لغايت مرداد 1402 در بيمارستان الزهرا اصفهان بر روي 80 بيمار كانديد عمل رينوپلاستي انجام شد. شركت‌كنندگان با استفاده از نرم‌افزار تخصيص تصادفي‌سازي (Random allocation software) در دو گروه 40 نفره قرارگرفتند، انفوزيون رميفنتانيل در گروه اول با دوز 0.25-0.15 ميكروگرم بر كيلوگرم در دقيقه (گروه A) و در گروه دوم با دوز 0.35-0.25 ميكروگرم بر كيلوگرم در دقيقه (گروه B) تنظيم شد. هدف حفظ فشار متوسط شرياني بين 65-60 ميلي‌متر‌جيوه بود كه براي رسيدن به اين هدف از كاهش يا افزايش ميزان انفوزيون رميفنتانيل استفاده شد. بيماران در حين عمل و بهبودي از نظر پارامترهاي هموديناميك، خونريزي حين عمل و عوارض پس‌از عمل مورد‌ارزيابي و مقايسه قرار گرفتند.يافته‌ها: روند تغييرات پارامترهاي همودينايك در طي مدت عمل و ريكاوري بين دو گروه، اختلاف معنادار نداشت. ميانگين حجم خونريزي در دو گروه A و B به‌ترتيب 23.1±44.25 و 15.5±28.25 سي‌سي بوده و اختلاف بين دو گروه معنادار بود (0.001 P).نتيجه‌گيري: با‌توجه به يافته‌هاي مطالعه حاضر، به‌نظر مي‌رسد استفاده از دوز min/mg/kg 0.35-25/ رميفنتانيل نسبت به دوز min/mg/kg 0.25-0.15، با كاهش قابل‌توجه خونريزي حين جراحي بيني همراه است. همچنين استفاده از اين دوز با بروز اختلال جدي هموديناميك از جمله براديكاري و افت شديد فشار‌خون همراه نمي‌باشد.