مقايسه پيامد‌هاي كوتاه مدت وازوپرسين و ترانكساميك اسيد در خونريزي حاد گوارشي

زمينه و هدف: خونريزي حاد گوارشي يكي از اورژانس‌هاي پزشكي است كه در صورت مديريت صحيح، پيش‌آگهي خوبي دارد. جهت تثبيت وضعيت هموديناميك اين بيماران، تركيبي از درمان‎هاي دارويي، بهترين نتايج باليني ممكن را داشته است در اين مطالعه پيامد‌هاي كوتاه مدت تجويز همزمان وازوپرسين و ترانكساميك اسيد با تجويز هر يك به تنهايي و بدون‌تجويز اين داروها, مقايسه شد.روش بررسي: در اين مطالعه كار آزمايي باليني دو سوكور از آبان ماه 1399-1398 در بيمارستان وليعصر اراك،120 بيمار واجد شرايط با خونريزي حاد گوارشي در چهار گروه مورد‌بررسي قرار گرفتند. سه گروه علاوه بر اقدامت معمول، وازوپرسين يا ترانكساميك اسيد به تنهايي و يا ترانكساميك اسيد به همراه وازوپرسين دريافت كردند. پيامدهاي كوتاه مدت در 24 ساعت پيگيري شد.يافته‌ها: در اين مطالعه، گروه وازوپرسين كاهش بيشتري در هموگلوبين داشتند (0.05≤P)، افزايش اوره خون در دو گروه دريافت‌كننده وازوپرسين كمتر از گروه‌هاي گروه ديگر بود (0.05≤P)، گروه تحت درمان با ترانكساميك اسيد نسبت به گروه تحت درمان با وازوپرسين شرايط بسيار بهتري از نظر هماتوشزي يا قطع هماتمز، نياز به انتقال خون، خونريزي مجدد، نياز به آندوسكوپي و جراحي اورژانسي داشتند و افزودن وازوپرسين به ترانگزاميك اسيد نيز منجر به بهبود نتايج شد (0.05≤P).نتيجه‌گيري: استفاده از ترانكساميك اسيد همراه با وازوپرسين در خونريزي دستگاه گوارش، با بهبود عملكرد كليوي و قطع خونريزي و كاهش خطر خونريزي مجدد، نياز به تزريق خون و مداخله آندوسكوپيك وجراحي همراه است. نتايج بلند مدت آن نياز به مطالعه بيشتر دارد.