واكاوي ارتباط‌ هاي چهارگانه (خدا،خود،خلق،خلقت) در اشعار قيصر امين ‌پور

انسان مخلوق برگزيده خداست ولي همانند ساير موجودات داراي نيازمندي‌هاي متعددي است كه براي رفع آنها بايد با خالق و ساير عناصر مخلوقات در ارتباط باشد. هر انساني براي ادامۀ حيات خود، ناگزير است ارتباط خود را با خدا، خلقت، خلق و خود ارتقا بخشد. مسلماً هيچ انساني از اين چهار ارتباط بري نيست. ارتباط با خدا در شكل‌هاي عبد و مولا و عاشق و معشوق ديده مي‌شود. ارتباط انسان با خود همان معرفت النفس و شناخت ساحت‌هاي وجودي و امكانات و اهداف زندگي است، مصداق ارتباط با خلق را در رابطة مهرباني، خوش خلقي و كمك به همنوع و مصداق ارتباط با طبيعت را در همزيستي مسالمت آميز با جانوران و رعايت حقوق طبيعت جاندار و بي جان مي‌توان بررسي نمود. مهمترين اين ارتباط‌ها رابطۀ خالق و مخلوق هست و سه رابطۀ ديگر با هدف دست‌يابي به اين مورد صورت مي‌گيرد. به طور طبيعي مسائل مهم بشريت در آثار ادبي و هنري اثر مي‌گذارد. واكاويي اين موارد از منظر امين‌پوربه عنوان شاعري كه در جهان معاصر زندگي مي‌كند، مي‌تواند براي انسان امروزي نتايج سودمندي را به ارمغان بياورد؛ پس با بررسي ارتباط‌هاي چهارگانه در اشعار شاعر مذكور مي‌توانيم، گامي هر چند كوچك، براي آشنايي و فهم بهتر قيصر و اشعارش برداشت. همچنين شناخت انسان و در درجۀ بالاتر شناخت خالق هستي و نزديك تر شدن به او، مورد توجه نگارنده است. با توجه به اين كه اشعار امين‌پورخالي از صبغۀ عرفاني نيست.