بررسي واكاوي عنصر غافلگيري در آثار اُ.هنري و محمدعلي جمال زاده

غافلگيري يا همان پيچش ناگهاني در داستان يكي از عناصر مهم در پيرنگ و طرح داستان است. اُ.هنري، از بزرگترين نويسندگان داستان كوتاه جهان، به دليل استفاده از لطافت طبع، بازي با واژه ها، شخصيت پردازي و پايان غافلگيرانه و هوشمندانه در انتهاي داستان‌هايش مشهور است. در مقابل، جمال‌زاده نيز از نويسندگان پيشتاز در ادبيات داستاني معاصر است كه با همين عنصر برخي از داستان هايش را به پايان رسانيده است. در اين پژوهش با روش تحليلي- توصيفي به بررسي غافلگيري و وجوه اشتراك و افتراق اين عنصر در داستان هاي كوتاه اُ.هنري و جمال‌زاده پرداخته شده است. مطالعۀ موردي در اين جستار سه داستان كوتاه از اُ.هنري (پليس و سرود كليسا، پاندول و آخرين برگ) و سه داستان كوتاه از محمدعلي جمال‌زاده (كباب غاز، پاشنه كش و دوستي خاله خرسه) است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد عنصر غافلگيري در آثار هر دو نويسنده بارز است با اين تفاوت كه غافلگيري در داستان هاي اُ.هنري از لحاظ روابط علت و معلولي قوي تر از آثار جمال‌زاده است و همين امر باعث ايجاد پيرنگ هاي قدرتمندتري در داستان هاي وي شده است.