بررسي اثر نسبت منظري كانال و غلظت پليمر PEO روي جدايش ذرات زيستي 100 تا 1000 نانومتري با استفاده از خواص ويسكوالاستيك جريان در ميكروكانال

امروزه شناخت زودهنگام بيماري هاي شايعي از جمله سرطان نقش مهمي در جلوگيري از پيش‌رفت بيماري ايفا مي كند. از ميان روش هاي مختلفي كه براي پايش خون در سال هاي اخير ابداع شده روش هاي مبتني بر به كارگيري جريان در مقياس ميكرو مورد توجه ويژه اي قرار گرفته است. جداسازي نانوذرات زيستي در تشخيص، درمان و مراقبت در حوزه ي پزشكي بسيار پركاربرد است. تحقيقات اخير در مورد حامل هاي خارج سلولي در اندازه ي نانو در پزشكي مورد توجه است. نانوذرات زيستي مانند انواع ويروس ها، DNA، پروتئين ها و اگزوزوم ها حاوي اطلاعات قابل توجهي بوده كه مي توانند به تشخيص و درمان بيماري‌هايي از قبيل سرطان كمك كنند. يكي از روش هاي كاربردي و موثر در جدايش نانوذرات استفاده از سيال ويسكوالاستيك است كه پيچيدگي هاي ساير روش ها را ندارد. بر خلاف ميكروذرات، فراواني مطالعات در حوزه‌ي نانوذرات زيستي اندك است. از آن‌جا كه تحقيقات قبلي در حوزه‌ي جدايش نانوذرات فاقد اطلاعات جامع عددي در مورد اثر نسبت منظري و غلظت پليمر بوده، در اين مقاله جريان سيال ويسكوالاستيك به همراه فيزيك ذرات به طور عددي با نرم افزار كامسول مدل سازي شده است. پارامترهاي موثر نسبت منظري 1، 1.5 و 2 و غلظت پليمر 0.05، 0.15 و 0.25 درصد در جداسازي ذرات 100 تا 1000 نانومتري بررسي شده است. جداسازي ذرات 300 و 500 نانومتر در غلظت 0.05 درصد و كانال با نسبت منظري 1 و 1.5 از ساير ذرات حاصل شده است. جداسازي ذره‌ي 100 نانومتري اگزوزوم، از ساير ذرات در نسبت منظري 2 و غلظت پليمر 0.05 درصد به عنوان بهترين انتخاب، به خوبي امكان پذير است.