شرور وحشتناك و سكوت خداوند از ديدگاه مريلين آدامز با رويكرد الهيات اگزيستانسيال

مسئله سكوت خداوند مسئله‌اي است كه براي بسياري از خداباوران رخ مي‏دهد. بسياري از مؤمنان هنگام رنج‌هاي خود، زماني كه خداوند را با همه وجود صدا مي‏زنند و هيچ حضوري از خداوند را حس نمي‌كنند، گمان مي‌كنند تكيه‌گاه خود را از دست داده‌اند و به حدي در ايمان خود ترديد مي‏كنند كه گويي ديگر با اين خدا نمي‌توان زندگي كرد. هيچ تئوديسه و دفاعيه‌اي نمي‏تواند پاسخگوي اين مسئله باشد. زيرا اين مسئله يك مسئله عاطفي است كه به قلب خداباوران خدشه وارد مي‏كند و نه صرفاً به عقلشان. مريلين آدامز نيز با تكيه بر الهيات اگزيستانسي رويكرد جديدي به اين مسئله داشته است. آدامز پاسخ به رنج‌ها را تنها در گرو خداباوري ممكن مي‏داند. زيرا همه از كنار ما مي‏روند، اما خداوند هميشه كنار ما حضور دارد و ما بايد با مراقبت‌هاي معنوي حضور آرامش‌بخش خداوند را در كنار خود حس كنيم. آدامز با بيان سه مرحله از شكست رنج‌ها به روش توصيفي‌ـ تحليلي به حل اين معضل مي‏پردازد. اين سه مرحله عبارت است از: 1. ايجاد يك رابطه وحدت‌بخش بين دو جنبه ترس از شرور وحشتناك و صميميت با خدا؛ 2. بهبود ظرفيت‌هاي معناسازي براي فرد درگير رنج؛ 3. بازسازي رابطه فرد درگير رنج با جهان مادي به گونه‌اي كه ديگر در برابر رنج‌هاي اين جهان آسيب‌پذير نباشد.