تبيين و بررسي استدلال احتمالاتي استفان آنوين براي اثبات وجود خدا

استفان دي آنوين، در كتاب احتمال خدا، يك محاسبه‌ساده كه حقيقت نهايي را ثابت مي‌كند، استدلالي را بر مبناي قضيه‌بيز برساخته و با استناد به شش حوزه از شواهد يعني ادراك خوبي و بدي، وجود شر اخلاقي و طبيعي، وجود معجزات طبيعي و فراطبيعي، و تجربه‌هاي ديني‌ نتيجه گرفته است كه احتمال وجود خدا 67 درصد است. در اين مقاله، ضمن تقرير استدلال آنوين، نشان مي‌دهيم كه او در فراهم‌آوري شواهد به صورت حداكثري عمل نكرده است و توضيحات او در مورد هر يك از شواهد نيز با اشكالات متعدد همچون بي‌دقتي در تعريف‌ها و مصادره به مطلوب و شخصي و احتمالي بودن روبه‌روست. تناقض دروني، مغالطي بودن، و جدلي بودن نيز از ديگر اشكالات وارد بر اين استدلال است. از اين ‌رو اين استدلال براي اثبات مهم‌ترين گزاره‌اديان، يعني «خدا وجود دارد»، كارايي ندارد. ولي مي‌توان از آن در مقاصد عملي همچون ترجيح جانب دين‌داري بر غير دين‌داري در عمل بهره گرفت. مقاله‌حاضر با روش توصيفي و انتقادي سامان يافته است.