بررسي اثربخشي آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر نشانگان استرس و سرمايه روان‌شناختي دانشجويان پزشكي

مقدمه: همواره استرس يكي از چالش‌هاي تحصيل در رشته پزشكي به خصوص در دوره كارورزي بوده است و شناسايي منابع روان ‌شناختي كه به عنوان عوامل محافظتي براي دانشجويان عمل نمايد از دغدغه‌هاي متخصصين سلامت روان است. بنابراين اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن‌ آگاهي بر نشانگان استرس و سرمايه روان ‌شناختي دانشجويان پزشكي انجام شده است. روش كار: پژوهش حاضر به روش نيمه‌ آزمايشي، همراه با پيش ‌آزمون و پس ‌آزمون با يك گروه آزمايش و يك گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه دانشجويان پزشكي كارورز (اينترن) دانشگاه آزاد اسلامي تنكابن در سال 1402-1401 كه تعداد آنها 100 نفر بودند. آزمودني ‌ها با روش نمونه ‌گيري (در دسترس) و تصادفي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش، آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن ‌آگاهي را در 8 جلسه 120 دقيقه ‌اي دريافت كردند، اما گروه كنترل مداخله ‌ايي دريافت نكرد. جهت جمع ‌آوري داده ‌ها از پرسشنامه ‌هاي نشانگان استرس خداياري ‌فرد و پرند (1385) و سرمايه روا‌‌ن ‌شناختي توسط  Luthansو همكاران (2007) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ ها كوواريانس چند متغيره توسط نرم ‌افزار SPSS-27 به كار گرفته شد. يافته ‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن ‌آگاهي باعث كاهش نشانگان استرس و افزايش سرمايه روان ‌شناختي در پس آزمون نسبت به پيش ‌آزمون شده است (0/05 P). نتيجه ‌گيري: اين برنامه باعث كاهش موثر نشانگان استرس و افزايش سرمايه روان شناختي كارورزان پزشكي شد. اين پژوهش اهميت بالايي در بهبود سلامت رواني و فيزيكي دارد، همچنين برنامه‌هاي عملي براي كاهش استرس و افزايش عملكرد در حرفه پزشكي ارائه مي‌دهد. اين يافته‌ها مي ‌تواند به عنوان راهنمايي براي توسعه برنامه‌هاي آموزشي مشابه در حوزه‌هاي بهداشتي و پزشكي، با هدف بهبود كيفيت خدمات و كاهش استرس مورد استفاده قرار گيرد.