مطالعه بازنمايي ادراك استعاري از مفهوم دانش دانشجو_معلمان: مطالعه موردي پرديس‌هاي شهر تهران

مقدمه: هدف اين مطالعه تحليل درك دانشجو_معلمان از مفهوم دانش توسط بررسي استعاره است. مشاركت‌كنندگان دانشجو_معلمان رشته‌هاي مختلف و داراي شرط: گذراندن دوره كارورزي، بودند. روش كار: روش كيفي پديدارشناسي است؛ ابتدا اجراي مصاحبه‌هاي پايلوت انجام شد، سپس بر اساس آن مصاحبه‌هاي نيمه‌ ساختاريافته انجام گرفت و در آخر طبقات استعاري از صداهاي ذخيره‌ شده، استخراج شدند. همچنين محتواي مصاحبه‌ها توسط اساتيد مجرب در پژوهش‌هاي كيفي و پديدارشناسي مورد بررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: از طريق تحليل داده‌ها 339 استعاره از متن مصاحبه‌ها و در مجموع نگاشت‌هاي استخراج ‌شده در دو طبقه: الف) بازنمايي‌هاي استعاري سه سطح در حوزه مبدأ (زنجيره بزرگ هستي و زنجيره بزرگ گسترده) و (رويدادها)، ب) بازنمايي‌هاي استعاري در سه نقش (هستي‌شناسانه، جهت و ساختاري) استخراج شدند كه به ‌ترتيب بيشترين بسامد آن طبقات عبارت‌اند از: ابزار، شي‌ء، غذا، حركت، مسير، زمان، مكان، ماده، گياه، ساختمان، سلامتي، انسان، بالا، روشنايي و نيرو. در اين ميان حوزه‌هاي مبدأ به‌ دست ‌آوردن ، كسب كردن و رسيدن بيشترين كاربرد را داشتند. نتيجه‌گيري: تحليل داده‌ها نظريه استعاره مفهومي Lakoff و  Johnson(1980) را حمايت مي‌كند و استعاره‌هاي كاربردي دانشجو_معلمان در چهار طبقه: الف) دانش درون ذهن فرد فعال قرار دارد، ب) دانش بيرون از ذهن فرد قرار دارد (يادگيرنده منفعل)، ج) دانش بيرون از ذهن فرد قرار دارد (يادگيرنده فعال) و د) دانش از درون به بيرون در ارتباط است، به تفسير درآمد. به‌ علاوه ادراك استعاري آنها بر اساس استعاره غالب ديدگاه غالب آموزش گرايي را نشان داد.