بررسي تأثير خلاقيت، استقلال‌طلبي و بار كاري بر قصد كارآفرينانه دانشجويان: نقش ميانجي نگرش نسبت به كارآفريني

براي تبيين رفتار كارآفريني، قصد كارآفرينانه و عوامل زمينه‌اي و فردي اثرگذار بر آن به‌عنوان يك چارچوب نظري قوي موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. در پژوهش حاضر اثر متغيرهاي خلاقيت، استقلال‌طلبي و بار كاري با نقش ميانجي نگرش نسبت به كارآفريني بر قصد كارآفرينانه دانشجويان در قالب چارچوبي منسجم بررسي شده است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ رويكرد، كمّي و از نوع پژوهش‌هاي توصيفي- همبستگي است. جامعۀ آماري شامل همۀ دانشجويان علوم انساني دانشگاه شاهد بودند كه تعداد 340 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده براي مطالعه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسش‌نامه‌اي استاندارد بود. براي تحليل داده‌ها از مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار SmartPLS  نسخه سه استفاده گرديد. نتايج نشان داد نگرش و خلاقيت اثر معنادار و مثبتي بر قصد كارآفرينانه داشتند؛ ولي اثر معنادار استقلال‌طلبي بر قصد كارآفرينانه تأييد نشد. بار كاري اثر معنادار و منفي بر قصد و نگرش كارآفرينانه داشت. نقش ميانجي نگرش در رابطۀ بين خلاقيت، استقلال‌طلبي و بار كاري با قصد كارآفرينانه نيز تأييد گرديد. يافته‌هاي اين پژوهش شواهدي براي اهميت خلاقيت و استقلال‌طلبي در شكل‌گيري قصد كارآفرينانه دانشجويان ارائه كرد و استدلال شد كه نگرش مي‌تواند به‌عنوان سازوكاري براي تبديل خلاقيت و استقلال‌طلبي به قصد كارآفرينانه عمل نمايد؛ لذا به سياست‌گذاران در نظام‌هاي آموزشي پيشنهاد مي‌گردد كه با ايجاد محيط حمايتي و آموزش‌هاي مناسب براي غلبه بر چالش‌هاي كارآفريني به‌دنبال ايجاد نگرش مساعد نسبت به كارآفريني در دانشجويان خلاق باشند.