واكاوي فرايند تشخيص فرصت‌هاي كارآفرينانه: تلاشي براي اشتغال‌زايي در نواحي روستايي شهرستان روانسر

هدف اين پژوهش واكاوي فرآيند تشخيص فرصت‌هاي كارآفرينانه به‌منظور توسعه كارآفريني و اشتغال‌زايي روستايي بود. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر رويكرد، آميخته بود. جامعه مورد مطالعه پژوهش شامل صاحب‌نظران و كارشناسان حوزۀ كارآفريني و اشتغال روستايي در شهرستان روانسر بودند. معيار انتخاب مشاركت‌كنندگان، رزومه علمي مرتبط با موضوع و سابقه فعاليت اجرايي در حوزه كارآفريني و خوداشتغالي روستايي بود. براي اين منظور از روش نمونه‌گيري هدفمند و تكنيك گلوله‌برفي براي انتخاب نمونه‌ها تا رسيدن به اشباع داده بهره گرفته شد. در اين پژوهش با انجام 12 مصاحبه با مشاركت‌كنندگان اشباع داده حاصل گرديد. به‌منظور تحليل داده‌ها در بخش كيفي از روش تحليل محتوا با رويكرد استقرايي و در بخش كمي از تكنيك فرآيند تحليل سلسله مراتبي استفاده شد. در اين پژوهش ابتدا فرصت‌هاي كارآفرينانه در راستاي توسعه كارآفريني و اشتغال‌زايي در نواحي روستايي شناسايي شدند و سپس بر اساس معيارهاي مستخرج از ادبيات (نظير ظرفيت ايجاد اشتغال، سهولت تأمين مالي، سهولت بهره‌برداري از فرصت، تناسب فرصت با قابليت‌هاي منطقه و ظرفيت خلق ارزش اقتصادي) اولويت‌بندي شدند. فرصت‌هاي شناسايي شده عبارت از فرصت‌هاي بخش زراعت، باغباني و دامپروري، گردشگري و صنايع‌دستي، كسب‌وكارهاي خانگي، صنايع تبديلي و تكميلي بودند. يافته‌ها نشان داد فرصت‌هاي مرتبط با بخش زراعت و باغباني بالاترين اولويت و فرصت‌هاي مرتبط با حوزه‌هاي كسب‌وكارهاي خانگي، صنايع تبديلي و تكميلي، دامپروري، گردشگري و صنايع‌دستي به ترتيب در اولويت‌هاي بعدي قرار داشتند. در پايان، پيشنهادهايي بر مبناي نتايج پژوهش ارائه گرديد كه تقويت حمايت‌هاي مالي و غيرمالي دولت از كارآفرينان روستايي از جمله مهمترين آن‌ها است.