عوامل مؤثر بر كارآفريني درون‌سازماني كاركنان (مورد مطالعه: شركت‌هاي توليد مواد غذايي شهرستان همدان)

سازمان‌هاي امروزي براي پاسخ به تغييرات روزافزون در جهان و حفظ قدرت رقابت و اثربخشي، به‌طور فزاينده‌اي به كارآفريني كاركنان خود اتكا دارند. هدف از تحقيق حاضر، بررسي عوامل مؤثر بر كارآفريني درون‌سازماني كاركنان بود. جامعۀ آماري اين پژوهش، كاركنان شركت‌هاي توليد مواد غذايي استان همدان بودند كه به‌صورت سرشماري مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه‌اي بود كه روايي و پايايي آن به‌ترتيب براساس نظر متخصصان و ضريب آلفاي كرونباخ مورد بررسي و تأييد قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش حاضر، با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و با رويكرد حداقل مربعات جزئي و نرم‌افزار SmartPLS3.2 انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد از ميان متغيرهاي مورد مطالعه (ريسك‌پذيري، نوآوري، پيشگامي، قصد كارآفرينانه، سيستم بازداري و فعال‌سازي رفتاري)، متغيرهاي پيشگامي و قصد كارآفرينانه بيش‌ترين سهم را در تبيين متغير كارآفريني درون‌سازماني كاركنان داشتند. همچنين، يافته‌هاي مطالعه نشان داد كه قصد كارآفرينانۀ درون‌سازماني رابطۀ بين نوآوري و پيشگامي با كارآفريني درون‌سازماني كاركنان را ميانجي‌گري مي‌كند. اين در حالي است كه بر اساس نتايج مطالعه، رابطۀ معناداري بين سيستم فعال‌سازي رفتاري و ريسك‌پذيري با كارآفريني درون‌سازماني كاركنان مشاهده نشد. يافته‌هاي اين مطالعه، پيشنهادهاي مفيد و كاربردي را براي مديراني كه به‌دنبال توسعه و بهبود كارآفريني در سازمان‌هاي متبوع خود هستند، ارائه نموده است.