مرور سيستماتيك مقالات پژوهشي حوزه مشاغل خانگي زنان در ايران

كسب‌وكار خانگي زنان، نقش قابل‌توجهي در افزايش نرخ مشاركت اقتصادي و اشتغال و همچنين رشد و توسعه اقتصادي و اجتماعي دارد؛ اما به‌نظر مي‌رسد با وجود اهميت روزافزون اين مشاغل، اين موضوع همچنان مورد بررسي جدي پژوهشگران قرار نگرفته است. يكي از اركان مهم در توسعه كشورها، نهادهاي آموزشي و پژوهشي هستند كه با بررسي علمي مسائل، مي‌توانند در توسعه بنيان‌هاي نظري و سپس تدوين راهكارهاي عملياتي بسيار اثرگذار باشند. در اين راستا، پژوهش حاضر با مرور سيستماتيك 41 عنوان مقاله داخلي منتشر شده در دوره زماني1401- 1391 به بررسي پژوهش‌هاي داخلي در خصوص مشاغل خانگي زنان در ايران پرداخت. نتايج نشان داد كه علاوه بر كاهش انتشار اسناد علمي در اين حوزه در سال‌هاي اخير، محوريت اكثر پژوهش‌هاي انجام شده مناطق و جوامع روستايي بوده است. علاوه‌بر اين، استفاده از روش‌هاي پژوهش كمي و ابزار پرسش‌نامه، رويكرد غالب مقالات است و استفاده از روش كيفي كه ابزار مناسب‌تري در نظريه‌پردازي است، در مقالات كمتر مشاهده مي‌شود. با استفاده از نرم‌افزار MaxQda و بر اساس تكرار هم‌زمان كليدواژگان در مقالات، مشخص شد كه مقالات منتشر شده به ترتيب فراواني به شش دسته عوامل و موانع مؤثر بر توسعه مشاغل خانگي، آثار اقتصادي و اجتماعي مشاغل خانگي، اثر مشاغل خانگي بر توانمندسازي زنان، اثر و نقش آموزش‌هاي فني و حرفه‌اي و كارآفريني، الگوي رشد كسب‌وكارهاي كوچك و خانگي و راهكارها و حمايت‌هاي دولتي تقسيم شدند. باتوجه‌به نتايج اين مطالعه، پيشنهاد مي‌شود مجامع علمي كشور نسبت به افزايش تعداد مقالات و هدايت پژوهش‌ها به‌سمت موضوعات بنيادين، توسعه‌اي، كيفي و به‌روزتر برنامه‌ريزي كنند.