بررسي ارتباط خلاقيت و توانمندي در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان قم

هدف پژوهش حاضر، تعيين ارتباط خلاقيت و توانمندي كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان قم است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان قم بوده كه تعدادشان 82 نفر مي‌باشد. براي نمونه‌گيري از روش كل‌شمار استفاده گرديد؛ بنابراين، كليه كارمندان به عنوان نمونه آماري تحقيق انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري تحقيق شامل پرسش‌نامه هاي استاندارد خلاقيت رندسيپ (1979) و توانمندسازي اسپريتزر (1995) بود كه روايي آن ها به تأييد متخصصين رسيد و پايايي آن ها نيز به استناد تحقيقات اشاره شده در روش تحقيق، به تأييد رسيدند. پرسش‌نامه خلاقيت شامل 50 سوال و پرسش‌نامه توانمندسازي شامل 12 سوال و 4 مؤلفه معناداري، شايستگي، حق انتخاب و مؤثر بودن مي باشد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي و استنباطي استفاده گرديد كه در بخش آمار توصيفي از ميانگين و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطي از آزمون كولموگروف-اسميرنوف، آزمون همبستگي اسپيرمن و آزمون همبستگي پيرسون در سطح (05/0) استفاده گرديد. براي تحليل داده‌ها نيز از نرم‌افزار spss.20 استفاده شد. يافته هاي تحقيق نشان داد كه خلاقيت با توانمندسازي كاركنان اداره كل ورزش و جوانان همبستگي مثبت و معناداري دارد (r: 0/24 p: 0/05). همچنين بين خلاقيت و شايستگي كاركنان ارتباط مثبت و معناداري مشاهده شد (r: 0/23 p: 0/05). اما ارتباط معناداري بين خلاقيت و مؤلفه هاي معناداري (r: 0/21 p: 0/09)، حق انتخاب (r: 0/21 p: 0/08) و مؤثر بودن (r: 0/14 p: 0/24) وجود ندارد. به نظر مي‌رسد مديران با اهميت دادن به توانمندي و شايستگي كاركنان مي توانند موجب تقويت خلاقيت شده و زمينه را براي پيشرفت و پوياتر شدن محيط كاري فراهم كنند.