نقش نظارت والدين بر كيفيت زندگي با اثر ميانجي مشاركت ورزشي دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان مباركه

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش نظارت والدين بر كيفيت زندگي با متغير ميانجي مشاركت ورزشي دانش‌آموزان پسر بود. اين پژوهش به لحاظ هدف از نوع كاربردي بوده و از منظر روش در زمره تحقيقات علّي قرار مي‌گيرد كه به شكل ميداني انجام شده است. جامعه آماري مورد مطالعه شامل دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان مباركه (5000 نفر) بوده و با استفاده از فرمول كوكران و روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي، حجم نمونه 357 نفر برآورد شد. ابزار گردآوري داده‌ها نيز پرسشنامه‌هاي استاندارد نظارت والدين (سيلوربرگ و اسمال، 1991) و كيفيت زندگي (سازمان بهداشت جهاني، 1996) و متغير مشاركت ورزشي بود. تجزيه ‌و تحليل داده‌‌هاي پژوهش در دو بخش توصيفي و استنباطي انجام شد. از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و 3 PLS Smart براي تحليل داده‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها نشان داد كه بين نظارت والدين و كيفيت زندگي (0.000=p) و مشاركت ورزشي و كيفيت زندگي (0.001=p)، رابطه مثبت و معناداري وجود دارد، اما بين نظارت والدين و مشاركت ورزشي (0.907=p) رابطه‌اي مشاهده نشد. همچنين بررسي مدل مفهومي پژوهش حاكي از اثر مستقيم نظارت والدين بر كيفيت زندگي دانش‌آموزان بود و نقش ميانجي مشاركت ورزشي در اين مدل تأييد نشد.