مقايسه تاثير آموزش روانشناسي مثبت‌گرا و ذهن‌آگاهي نوجوان‌محور بر كنترل اضطراب نوجوانان بسكتباليست‌ معلول اعزامي به مسابقات كشوري

هدف مطالعه حاضر، مقايسه تاثير آموزش هاي روانشناسي مثبت گرا و ذهن آگاهي نوجوان محور بر كنترل اضطراب نوجوانان بستكباليست معلول اعزامي به مسابقات سراسري شهر تبريز (سال 1401-1400) بود. روش پژوهش نيمه‌تجربي (پيش‌آزمون- پس‌آزمون) بوده و با استفاده از دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل انجام شد. تعداد 45 پسر بسكتباليست به صورت در دسترس انتخاب شده و سپس به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل قرار گرفتند. براي گروه اول آموزش روانشناسي مثبت گرا (11 جلسه؛ هفته‌اي 2 جلسۀ يك ‌ساعته) و براي گروه دوم، آموزش ذهن آگاهي نوجوان محور(8جلسه؛ هفته‌اي 1 جلسۀ، 90 دقيقه‌اي) اعمال شد و گروه كنترل آموزشي دريافت نكرد. همۀ آزمودني‌ها پيش از آغاز آموزش و پس از آن، پرسشنامه اضطراب بك (1990) را پر كردند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل كواريانس تك‌متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات اضطراب در نوجوانان پسر بسكتباليست معلول در گروه آموزش روانشناسي مثبت گرا نسبت به گروه آموزش ذهن آگاهي نوجوان محور، و در گروه آموزش ذهن آگاهي نوجوان محور نسبت به گروه كنترل در پس‌آزمون، به طور معني‌داري كاهش يافته است. همچنين، آموزش روانشناسي مثبت گرا در كنترل اضطراب نوجوانان پسر بسكتباليست معلول، موثرتر از آموزش ذهن آگاهي نوجوان محور است.