مقايسه تاثير آموزش تاب آوري خانواده و تمرينات منتخب ورزشي(تمرينات چي كونگ) بر افسردگي مادران داراي كودك سرطاني

هدف مطالعه حاضر، مقايسۀ تاثير آموزش تاب آوري خانواده و تمرينات منتخب ورزشي(تمرينات چي كونگ) بر افسردگي مادران داراي كودك سرطاني است. روش پژوهش نيمه‌تجربي (پيش‌آزمون- پس‌آزمون) بوده، و با استفاده از دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل انجام شد. 45 نفر از مادران داراي كودك سرطاني بيمارستان كودكان تبريز در فروردين 1401 كه داراي يك انحراف معيار بالاتر از ميانگين در آزمون افسردگي بَك بودند، به شيوۀ در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفري) و يك گروه كنترل (15 نفري) قرار گرفتند. براي گروه اول آموزش تاب آوري خانواده (9 جلسه؛ هفته‌اي يك جلسۀ يك ‌ساعته) و براي گروه دوم تمرينات چي‌كونگ (9جلسه؛ هفته‌اي يك جلسۀ، 30 تا 40 دقيقه‌اي) برگزار شد و گروه كنترل آموزشي دريافت نكرد. همۀ آزمودني‌ها پيش از آغاز آموزش و پس از آن پرسشنامه افسردگي بك (فرم كوتاه) را پر كردند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل كواريانس تك متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات افسردگي مادران داراي كودك سرطاني در گروه آموزش تاب آوري خانواده نسبت به گروه تمرينات چي‌كونگ، و در گروه تمرينات چي‌كونگ نسبت به گروه كنترل، در پس‌آزمون به طور معني‌داري كاهش يافته است (p 0/05). همچنين، آموزش تاب آوري خانواده در كاهش افسردگي مادران داراي كودك سرطاني موثرتر از تمرينات ‌چي‌كونگ است.