چالش معناشناختي ظلم به نفس در قرآن در نگاه ايزوتسو و حوراني

شناخت معناي ظلم به نفس به تبيين روان‌شناختي از هويت دوگانه در انسان نياز دارد كه يكي از آن دو ظلم مي‌كند و به آن رضايت دارد و به ديگري ظلم مي‌شود و از آن ناراضي است. اجتماع اين دوگانگي در وجود يك انسان براي قرآن‌پژوهان غير مسلمان با اشكال مواجه شده است. براي حل مشكل، ايزوتسو معناي «ظلم به نفس» را به «ظلم به خدا» ارجاع كرده‌‌‌‌‌ و جورج حوراني، معناي ظلم به نفس را به خطا و آسيب به خود تأويل كرده و آيات قرآن را به اين معنا دانسته است. هر دو ديدگاه برخلاف ظاهر آيات قرآن و ديدگاه انديشمندان اسلامي است. در قرآن كريم، ظلم به نفس مستقل از ظلم به خدا شناخته شده است. آيات قرآن هم از دو نوع نفس در وجود انسان خبر داده‌اند كه بيان‌كنندۀ هويت دوگانه انسان است. با الهام از آيات قرآن، انديشمندان اسلامي به معناي اين هويت دوگانه و نزاع دروني انسان اشاره كرده و به تبيين عقلاني از هويت دوگانه در وجود انسان پرداخته‌‌‌‌‌اند. با اثبات هويت دوگانه در وجود انسان، ظلم انسان به نفس خود، بدون نياز به ارجاع يا تأويل‌گرايي فهم‌پذير مي‌شود و چالش خاورشناسان پاسخ مي‌يابد.