مطالعۀ كيفي پيامدهاي توانمندسازي زنان شهر كرمان

توانمندسازي زنان فرآيندي است كه از دهۀ 1970م. ابتدا در ادبيات دانشگاهي و سپس در جوامع و گروه‌‌هاي مختلف موردتوجه قرار گرفت. فعاليت‌‌ها و برنامه‌‌هاي متعددي در دنيا و كشور ايران در جهت توانمندسازي زنان، به‌ويژه زنان سرپرست خانوار، زنان حاشيه‌‌اي، زنان داراي شرايط خاص و... انجام شده است كه هدفشان علاوه‌بر توانمندشدن زنان، بهبود وضعيت زندگي آنان و خانواده‌‌هايشان بوده است. محوريت اين برنامه‌‌ها عمدتاً توانمندسازي اقتصادي و مالي زنان و ايجاد كسب و كار براي آنان بوده است. اين برنامه‌‌ها همواره در مركز توجه سازمان‌‌هاي دولتي و مردم نهاد بوده، اما پيامدهاي اين برنامه‌‌ها از ديدگاه زنان كمتر موردتوجه قرار گرفته است؛ بنابراين پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و روش داده‌‌بنياد انجام‌شده و هدف آن مطالعۀ كيفي پيامدهاي توانمندسازي زنان شهر كرمان است. به‌منظور گردآوري داده‌‌ها از مصاحبۀ عميق نيمه‌‌ساختاريافته استفاده شده و با 21 نفر از زناني كه در فرآيندهاي توانمندسازي سازمان‌‌هاي دولتي و مردم‌‌نهاد شهر كرمان حضور داشته‌‌اند تا رسيدن به اشباع نظري مصاحبه انجام شده است. روش نمونه‌‌گيري علاوه‌بر نمونه‌‌گيري نظري، هدفمند و با حفظ حداكثر تنوع بوده است؛ سپس با استفاده از كدگذاري باز، محوري و گزينشي يافته‌‌هاي پژوهش استخراج گرديد. مقولۀ هسته عبارت است از: بازآفريني. هم‌چنين 18 مقولۀ فرعي و 5 مقولۀ اصلي به‌دست آمد كه مقوله‌‌هاي اصلي همان پيامدهاي توانمندسازي زنان شهر كرمان است كه عبارتنداز: ارتقاي فردي، مديريت زندگي، شكوفايي مالي، رويارويي با دشواري‌‌ها، پيوستگي و آفرينشگري.