تاثير ابعاد تمركز استراتژيك بر سرمايه رابطه اي در شركتهاي خانوادگي و غيرخانوادگي بورس اوراق بهادار تهران

آنچه امروزه سازمانها را رقابت پذير مي كند، مديريت اثربخش دانش و ديگر دارايي هاي نامشهود، مانند سرمايه هاي رابطه اي آنهاست. هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير ابعاد تمركز استراتژيك بر سرمايه رابطه اي در شركتهاي خانوادگي و غيرخانوادگي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مي باشد. اين پژوهش از نظر ماهيت يا روش گردآوري داده ها از نوع توصيفي و از شاخه همبستگي و مبتني بر مدل سازي معادلات ساختاري است و از نظر هدف از نوع تحقيق كاربردي است. جامعه آماري پژوهش در برگيرنده مديران شركتهاي خانوادگي و غيرخانوادگي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است كه شركت هاي خانوادگي 38 شركت و شركت هاي غيرخانوادگي 757 شركت است. حجم نمونه با استفاده از فرمول جامعه محدود كوكران، 34 شركت براي شركت هاي خانوادگي و 255 شركت براي شركت هاي غيرخانوادگي بدست آمد. روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي مي باشد. ابزار اصلي گردآوري داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با بهره گيري از شاخص ها و سوالات تحقيق دبيكي و همكاران (2020) مي باشد. در اين پژوهش فرضيه اصلي، تاثير ابعاد تمركز استراتژيك بر سرمايه رابطه اي در شركت هاي خانوادگي و غيرخانوادگي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تاييد گرديد و دو فرضيه فرعي تاييد و چهار فرضيه فرعي رد شد. بنابراين مالكيت خانوادگي و غيرخانوادگي رابطه تمركز استراتژيك و سرمايه رابطه اي را تعديل نمي كند، يعني اين رابطه عملا در هر دو دسته شركت هاي خانوادگي و غيرخانوادگي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تفاوتي ندارند.