ارائه مدل ارتقاي كيفي مدارس متوسطۀ دوم ايران(مطالعۀ موردي: مدارس شهر تهران)

هدف پژوهش، ارائۀ مدلي براي ارتقاي كيفي مدارس متوسطۀ دوم شهر تهران است. پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر نوع داده ها آميخته اكتشافي است و به صورت كيفي-كمي انجام شده است. شركت‌كنندگان بخش كيفي، شامل افراد خبره در حوزه مديريت آموزشي و در بخش كمي شامل مديران و دبيران است . براي تعيين حجم نمونه در بخش كيفي، با توجه به اصل اشباع داده ها و با روش نمونه گيري هدفمند 10 نفر  انتخاب شدند و در بخش كمي، بر پايۀ فرمول كوكران، ٣٦٤ نفر به‌صورت نمونه گيري  تصادفي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها در بخش كيفي، مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته و در بخش كمي، پرسشنامه پژوهش‌گرساخته  است كه روايي و پايايي آن توسط تحليل عاملي تاييد شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها در بخش كيفي، از كدگذاري باز و محوري و در بخش كمي از نرم افزار هاي آماري SPSS-22، Smart- PLS،Liserel   و آزمون‌هاي كاپاي كوهن، روش مثلث سازي، آلفاي كرونباخ، ميانگين واريانس استخراج شده (AVE)،  ماتريس جذر، آزمون كولموگروف اسميرنف، تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي و t تك نمونه اي  استفاده شد. نتايج پژوهش ، شناسايي ٦ بعد ١٦ مؤلفه و ٦٥ شاخص به شرح: بعد مديريت و رهبري با ۳ مؤلفه و ۱۱ شاخص. بعد اعتقاد به خرد جمعي با ۳ مؤلفه و ۱۲ شاخص. بعد ارتقاي سطح سلامت، بهداشت، و ايمني در مدرسه با ٤ مؤلفه و ۱۳ شاخص. بعد توانمندسازي نيروي انساني با ۲ مؤلفه و ٦ شاخص. بعد استقرار نظام ياددهي و يادگيري با ۲ مؤلفه و ۹ شاخص. بعد فعاليت‌هاي فوق‌برنامه با ۲ مؤلفه و ١٤ شاخص مي باشد. نتايج نشان داد كه وضعيت موجود ارتقاي كيفي و اثربخشي مدارس متوسطۀ دوم كمتر از متوسط جامعه است. لذا 21 ساز و كار اجرايي و مدلي ٦ بخشي ارائه و درجۀ تناسب آن با اطمينان ۹۵ درصد مورد تأييد متخصصين قرار گرفت.