نقش محافظتي فسفو اينول پايرويت كربوكسي كيناز در كنترل عفونت پوستي ليشمانيا

عفونت پوستي ليشمانيا يك مشكل بهداشت عمومي ناديده گرفته شده در كشورهاي در حال توسعه از جمله ايران است كه ناشي از جنس‌هاي مختلف انگل گونه ليشمانيا بوده و باعث ناتواني و عوارض در بيماران مبتلا به ضايعات فعال مي شود. با توجه به اينكه انگل تك ياخته‌اي ليشمانيا يك انگل درون سلولي است، ايمني سلولي نقشي اساسي در كنترل عفونت دارد، ايمني سلولي بلافاصله پس از عفونت ايجاد گرديده و سال‌ها پس از بهبودي باقي مي‌ماند. مطالعات دهه‌هاي گذشته نقش مهم سلول‌هايCD4+ T  و زيرگروه‌هاي T-helper آن‌ها را در پاسخ ايمني به عفونت ليشمانيا شناسايي كرده‌اند. يافتن آنتي ژنهايي كه قادر به توليد پاسخ‌هاي ايمني غالب Th1 شوند، نقش موثري در پيشگيري از عفونت درون سلولي ليشمانيوز مي توانند داشته باشند. در اين مقاله مروري، نقش محافظتي آنتي‌ژن فسفو اينول پايرويت كاربوكسي كيناز يا به اختصار PEPCK، كه در ادامه زندگي و تكثير انگل لازم بوده و مي‌تواند در توسعه راه هاي برتر پيشگيري و كنترل عفونت ليشمانيا استفاده شود، مورد بررسي قرار گرفته است. برآيند مطالعات اخير كه جزئيات آن شرح داده خواهد شد نشانگر اهميت PEPCK به عنوان يك آنتي ژن ايمني زا است كه نقشي حياتي در متابوليسم، گلوكونئوژنز و حفظ توليد انرژي ليشمانيا دارد. همچنين حذف اين آنزيم منجر به تغيير فعاليت متابوليكي و كاهش حدت بيمارزايي انگل ليشمانيا مي‌شود. در صورت تائيد آزمايش‌هاي تكميلي، PEPCK را مي توان به عنوان يك كانديد واكسن و همچنين يك هدف دارويي در درمان عفونت ليشمانيا در نظر گرفت.