بررسي ميزان رضايتمندي همراهان بيمار از بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي درماني شهر اهواز در نيمه دوم 1401

مقدمه: سنجش ميزان رضايت مندي همراهان بيماران بستري يكي از اجزاي اندازه گيري كيفيت مراقبت از بيماران مي باشد و به تحليل وضع موجود كمك شاياني مي نمايد. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان رضايتمندي همراهان بيمار از بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي درماني شهر اهواز در نيمه دوم 1401انجام شد.مواد وروشها: پژوهش حاضر، مطالعه ا ي مقطعي است كه بر روي 385 نفر از همراهان بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه به روش نمونه گيري سرشماري انجام شد.نتايج: ميانگين نمرة كل پرسشنامه 18.92 ± 73.53 به دست آمد. متوسط نمرة كل رضايتمندي پرسشنامة به تفكيك جنسيت، تحصيلات و سن همراهان بيمار اختلاف آماري معناداري را نشان نداد ولي از نظر رضايتمندي همراهان بيمار براساس زندگي مشترك با بيمار (p=003) و تعداد روزهاي بستري بيمار p 0.001 )) ارتباط معني داري داشت.نتيجه گيري: بيشرين امتياز رضايت مندي مربوط به مشاركت در روند مراقبت از بيمار و كمترين امتياز مربوط به مشاركت در روند تصميم گيري بود كه بيانگر اين موضوع مي باشد كه احتمالا هنوز اعضاي خانواده بيماران با سطح مناسبي در روند تصميم گيري در مراقبت از بيماران خود درگير نمي شوند. اين در حالي است كه به منظور كسب سطوح مناسبي از رضايت مندي اعضاي خانواده بيماران در بخش هاي مراقبت ويژه كه بازتابي از رضايت مندي خود بيماران در اين گونه بخشها است و مي تواند نقش مؤثري در ارتقاي كيفيت خدمات داشته باشد، لازم است چاره اي انديشيده شود.