بهينه‌سازي پارامترهاي مؤثر در ساخت غشاهاي تخت پلي (وينيل كلريد) به روش سطح پاسخ براي كاربرد در جداسازي هيوميك اسيد

فرضيه‌: با توجه به مشكلات كيفيت آب و قوانين سخت‌گيرانه وضع‌شده در تصفيه آب‌هاي آشاميدني، نياز به استفاده از روش‌هاي مؤثرتر و اقتصادي‌تر براي حذف مواد آلي طبيعي از آب ضرورت دارد. در اين ميان، فرايندهاي غشايي يكي از روش‌هاي مؤثر در حذف اين آلاينده‌ها به‌شمار مي‌آيند. بدين ترتيب براي تهيه غشايي كارآمد در حذف آلاينده‌ها، در پژوهش حاضر، ساخت و بهينه‌سازي غشاهاي پلي‌(وينيل‌ كلريد) (PVC) با افزودني پلي(اتيلن‌ گليكول) (PEG) بررسي شد.روش‌ها: غشاهاي ميكرومتخلخل PVC با روش جدايي فاز القايي با ضدحلال تهيه شدند. پارامترهاي اثرگذار در ساخت غشا شامل غلظت PVC و PEG و تركيب حمام انعقاد، با روش سطح پاسخ (RSM) بهينه شدند. در اين ميان، استحكام كششي و تخلخل به‌عنوان پاسخ درنظر گرفته شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد، تمام غشاها داراي ساختار نامتقارن با منفذهاي انگشتي بودند. همچنين مشخص شد، با افزايش غلظت PVC، استحكام كششي غشاها افزايش يافت، به‌طوري كه كمترين استحكام كششي به غشاي ساخته‌شده با غلظت %10.30 وزني از PVC مربوط بود، در حالي كه غشاي ساخته‌شده با %18.7 وزني از PVC بيشترين استحكام كششي را داشت. براي غشاي بهينه كه در آن، مقدار وزني PVC و PEG در محلول 17.52 و %5.87 و كسر حجمي اتانول در حمام انعقاد برابر 0.27 بود، استحكام كششي و تخلخل غشاها به‌ترتيب 5MPa و %80.57 به‌دست آمد. افزون بر اين در ادامه، از نانوذرات تيتانيم دي‌اكسيد (TiO2) به‌منظور تهيه غشاي كامپوزيتي در شرايط بهينه نام‌برده استفاده شد. نتايج نشان داد، غشاي بهينه داراي %2 وزني نانوذرات، داراي بيشترين بازده جداسازي هيوميك اسيد به‌مقدار %80 بود.