بررسي اثر پارامترهاي فرايندي روش پردازش نور ديجيتال بر رفتار خستگي مواد دنداني آكريلاتي

فرضيه: فرايند پردازش نور ديجيتال (DLP) يكي از فناوري ‌هاي ساخت افزايشي است. اگرچه رزين‌هاي مصرفي در فرايند DLP، اغلب در كاربرهاي باليني استفاده مي‌شوند، اما برخي از آن‌ها بدون اطلاعات و مطالعات تجربي مرتبط با خواص مكانيكي از جمله، رفتار خستگي هستند. تمركز پژوهش حاضر، بررسي اثر پارامترهاي ورودي فرايند DLP بر عمر خستگي مواد دنداني آكريلاتي است. انتظار مي‌رود، پارامترهاي ورودي، اثر شايان توجهي در پخت رزين و در نتيجه خواص مكانيكي به‌ويژه رفتار خستگي نمونه‌هاي ساخته‌شده از مواد دنداني آكريلاتي به روش DLP داشته باشد. ضخامت لايه، زمان تابش و شدت تابش، به‌عنوان پارامترهاي ورودي فرايند DLP در نظر گرفته شده است.روش‌ها: آزمون خستگي چهار نقطه، تحت تنش 0.6 استحكام خمشي و بسامد25Hz انجام شد. پس از آن، براي دستيابي به رابطه تنش-عمر، نمونه‌هايي با عمر خستگي بيشتر و كمتر، در دو سطح تنش خستگي (0.4 و 0.8 استحكام خمشي) متفاوت ديگر قرار گرفتند. افزون بر اين، تحليل واريانس، براي بررسي همبستگي بين‌‌پارامتري و نيز ضريب اثر هر پارامتر بر مقاومت خستگي نمونه‌هاي چاپ‌شده، به‌كار گرفته مي‌شود.يافته‌ها: ارتباط مستقيم پخت كافي رزين پليمري و عمر خستگي نمونه‌هاي ساخته‌شده مشاهده شد. عدم پخت كافي رزين و يا پخت بيش از حد رزين  به كاهش مقاومت خستگي نمونه‌ها منجر شد. بيشترين عمر خستگي براي نمونه ساخته‌شده با تنظيمات پارامترهاي ورودي فرايند: ضخامت لايه: 25µm، زمان تابش: 2.8s و شدت تابش: 160W/m2و با مقدار 86459 چرخه و كمترين عمر خستگي براي نمونه ساخته‌شده با تنظيمات پارامترهاي ورودي فرايند: ضخامت لايه: 100µm، زمان تابش: 2.8s و شدت تابش: 160W/m2و با مقدار 48569 چرخه به‌دست آمد.