نقش آسيب شناسي فرهنگي ريشه هاي اختلافات مسلمانان در آينده روند بيداري اسلامي با تكيه بر آموزه هاي نبوي

باورها و اعتقادات اسلامي قادر است با معنابخشي‌ به زندگي اجتماعي و قاعده‌مندسازي مناسبات گروهي موجب هم گرايي ميان مسلمانان شود اما جوامع اسلامي با اختلافات گسترده و پيچده اي مواجه است؛ يكي از مهم ترين اهداف متفكران اسلامي براي بيداري ملت هاي مسلمان، مقابله با اختلافات بوده است. اين پژوهش تلاش دارد ريشه هاي فكري و فرهنگي اختلافات مسلمانان را باوجود تاكيدات بسيار قرآن و سيره نبوي بر وحدت، مورد آسيب شناسي قرار دهد . اين مقاله با استفاده از روش تحليلي تاريخي و با بهره مندي از منابع (روش) تلاش دارد اين موضوع اساسي را بررسي نمايد كه هرگونه آينده نگري و برنامه ريزي براي وحدت اسلامي منوط به شناسايي عوامل ايجادكننده اختلاف است كه عموما اعتقادي و فرهنگي هستند. شناسايي و علاج ريشه هاي اختلاف ميان مسلمانان موجب موفقيت موج بيداري اسلامي و ناكامي طرح هاي تفرقه انگيز در جهان اسلام مي شود؛ دقت و تامل در قرآن مجيد و سيره حضرت محمد(ص) گوياي اهميت و ضرورت اين موضوع است. مهم ترين محورهاي رفع آسيب هاي فرهنگي اختلافات: توحيد محوري فكري، اصلاح انديشه هاي بي بنيان، هم بستگي و مداراي اعتقادي، طرد قوميت گرايي افراطي، نكوهش برتري انگاري شخصي و گروهي، استفاده هدفمند از اجتماعات مذهبي به ويژه حج، طرح حقوق مشترك انساني، به كارگيري اخلاق اسلامي و تكيه بر آموزه هاي مشترك ديني مسلمانان است .